Η παιδαγωγός και συγγραφέας Ζαχαρούλα Τζίνη για τη συμμετοχή του Κανάκειου Πειραματικού Νηπιαγωγείου με ένα θεατρικό δρώμενο στην εκδήλωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Σερρών
Για τη σημασία της ανάγνωσης και της δημιουργικής έκφρασης για τους μικρούς μαθητές μιλά στο Jack for Lionnews η νηποαγωγός και συγγραφέας Ζαχαρούλα Τζίνη με αφορμή την ονοματοδοσία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Σερρών σε «Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου». Η Ζαχαρούλα Τζίνη γεννήθηκε στις Σέρρες, σπούδασε Προσχολική Εκπαίδευση στο Δ.Π.Θ. και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στην Κοινωνικο-πολιτισμική Εκπαίδευση. Από το 2007 υπηρετεί στη δημόσια εκπαίδευση, αξιοποιώντας το βιβλίο ως εργαλείο επικοινωνίας και δημιουργικής έκφρασης με τα παιδιά. Το 2022 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, «Θέλω, Θέλεις… Έγινε», ενώ έχει υλοποιήσει πολλά προγράμματα φιλαναγνωσίας και έχει τιμηθεί με διακρίσεις, με πιο πολύτιμη για την ίδια την αγάπη των παιδιών.
Η Ζαχαρούλα Τζίνη μιλά για τη συμμετοχή του Κανάκειου Πειραματικού Νηπιαγωγείου με ένα θεατρικό δρώμενο στην εκδήλωση, πώς προετοίμασε τα παιδιά και τι σημαίνει για εκείνη η επαφή των μικρών με τα βιβλία. Με απλό και ζεστό τρόπο αναδεικνύει τη χαρά της ανάγνωσης και τη δημιουργικότητα των παιδιών μέσα από τις δράσεις τους.
-Ποιος είναι ο ρόλος σας στην εκδήλωση και με ποιον τρόπο συμμετέχετε;
Είναι πραγματικά συγκινητικό το γεγονός ότι το Κανάκειο Πειραματικό Νηπιαγωγείο με εκπαιδευτικούς εμένα, τη Μαριάννα Κουλούδη και Προϊσταμένη την Ειρήνη Ζαπάρα, συμμετέχει σε ένα τόσο σημαντικό γεγονός για την πόλη μας με ένα θεατρικό δρώμενο.
Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να τιμηθεί το έργο της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, φέρνοντας τις λέξεις της στη ζωή μέσα από την έκφραση των παιδιών.
Τα παιδιά δεν διαβάζουν απλά. Γίνονται παραμύθι, λουλούδι, αγάπη, ήλιος, άνεμος. Μετατρέπουν την αφήγηση των κειμένων της συγγραφέως σε βίωμα και σωματική έκφραση με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.
-Πώς προετοιμαστήκατε εσείς και τα παιδιά για τις δράσεις της ημέρας;
Η προετοιμασία μας ήταν μια πολύ δημιουργική και βιωματική διαδικασία, που διήρκεσε δύο εβδομάδες. Ο στόχος μας δεν ήταν απλώς να εκτελέσουμε ένα έργο, αλλά να διεισδύσουμε στον κόσμο της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου μέσα από τη θεατρική έκφραση.
Ξεκινήσαμε διαβάζοντας βιβλία της συγγραφέως που σχετίζονται με τη Φύση και τα Συναισθήματα. Συζητήσαμε τι σημαίνει για εμάς ο Ήλιος, το Λουλούδι ή η Αγάπη. Μετατρέψαμε τις αφηρημένες αυτές έννοιες σε ρόλους.
-Τι θεωρείτε πως κερδίζουν τα παιδιά από μια τέτοια γιορτή αφιερωμένη στη φιλαναγνωσία;
Από μια τέτοια γιορτή αφιερωμένη στη φιλαναγνωσία, τα παιδιά κερδίζουν πολλά περισσότερα από το να ακούσουν απλώς μια ιστορία. Μαθαίνουν ότι οι λέξεις έχουν δύναμη, ότι μπορούν να δημιουργήσουν κόσμους, και ότι ακόμα και η δική τους μικρή φωνή μπορεί να γίνει «Παραμύθι» μέσα σε μια μεγάλη ιστορία.
Κερδίζουν εμπειρίες που διαμορφώνουν τη στάση τους απέναντι στη μάθηση και το βιβλίο.
-Πώς νιώθετε που συμμετέχετε σε μια εκδήλωση αφιερωμένη στη Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου;
Η Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου είναι μια εμβληματική μορφή της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας. Το έργο της χαρακτηρίζεται από βαθιά ευαισθησία, τρυφερότητα και έναν μοναδικό σεβασμό προς τον ψυχισμό του παιδιού. Το να συμμετέχουμε σε μια εκδήλωση, όπου το παιδικό τμήμα της Βιβλιοθήκης παίρνει το όνομά της είναι μια αναγνώριση της διαχρονικής της αξίας και μια υπόσχεση προς τα παιδιά ότι θα συνεχίσουμε να διδάσκουμε μέσα από το πνεύμα της, με φαντασία και αγάπη.
-Υπάρχει κάτι ακόμη που θα θέλατε να μοιραστείτε σχετικά με την εκδήλωση ή τη δική σας εμπειρία;
Δεν είναι η πρώτη φορά που έχω την τιμή να συμμετέχω σε δράση αφιερωμένη στην κυρία Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου. Θυμάμαι με πολλή αγάπη και συγκίνηση ότι, το μακρινό 2018, είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω και πάλι τότε με τα παιδιά του Νηπιαγωγείου Παραλιμνίου σε μια παρόμοια τιμητική δράση που είχε γίνει στην πόλη μας.
Αυτή η προηγούμενη εμπειρία μου άφησε τις πιο ζεστές αναμνήσεις από την τότε συνάντησή μας με το έργο της αλλά και την ίδια τη συγγραφέα. Ένας άνθρωπος τρυφερός και με ανοιχτή την αγκαλιά που τους χωράει όλους και κυρίως τα παιδιά.
Το γεγονός ότι βρίσκομαι ξανά γερή μαζί με την ομάδα των εκπαιδευτικών του Κανάκειου Πειραματικού Νηπιαγωγείου Σερρών να τιμήσουμε το έργο της, όχι μόνο επιβεβαιώνει τη διαρκή αξία του έργου της, αλλά δείχνει και τη δική μου συνεπή δέσμευση να μεταδίδω την αγάπη για τη λογοτεχνία στα παιδιά.
Είναι σαν να κλείνει ένας κύκλος και να ανοίγει ένας καινούριος, πολύ πιο δυνατός, με την ονοματοδοσία του παιδικού τμήματος της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών. Είναι μια γιορτή που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το βιβλίο είναι μια διαρκής πηγή ζωής και έμπνευσης για όλους μας.
