Η καταξιωμένη προπονήτρια μπάσκετ Βιβή Διαβολεμένου μιλά στο Lionnews.gr για την πορεία της αλλά και την συνεργασία της με τον Πανσερραϊκό

Αν μπορούσε κανείς να περιγράψει με λίγες λέξεις τη ζωή και την πορεία της Βιβής Διαβολεμένου, αυτές θα ήταν: αθλητισμός, πίστη και πρόγραμμα. Περισσότερα από 40 χρόνια μέσα στα γήπεδα, αμέτρητες ώρες προπονήσεων, αγώνες, νίκες, ήττες, χαρές αλλά και δύσκολες προσωπικές στιγμές συνθέτουν τη διαδρομή μιας γυναίκας που έμαθε να υπηρετεί το μπάσκετ με συνέπεια και αφοσίωση.

Η καταξιωμένη αθλήτρια και προπονήτρια Βιβή Διαβολεμένου βρίσκεται από την περσινή σεζόν για δεύτερη φορά στις Σέρρες, αυτή τη φορά από τη θέση της βοηθού προπονητή στη γυναικεία ομάδα μπάσκετ του ΜΓΣ Πανσερραϊκός.

Η σχέση της, ωστόσο, με την πόλη και την ομάδα δεν είναι καινούργια. Η πρώτη της παρουσία στις Σέρρες ήταν τη σεζόν 2000-2001, όταν είχε έρθει ως αθλήτρια και είχε φορέσει τη φανέλα της ομάδας.

Όπως η ίδια λέει, η ομάδα λειτουργεί σαν μια οικογένεια, με την περυσινή μεγάλη επιτυχία της εξόδου στα ευρωπαϊκά σαλόνια να αποτελεί την καλύτερη επισφράγιση του οικογενειακού κλίματος και της προσπάθειας που γίνεται.

Από τον στίβο στο μπάσκετ στα 13 της χρόνια

Από πολύ μικρή ηλικία, η Θεσσαλονικιά Βιβή Διαβολεμένου κατάλαβε πως ο αθλητισμός θα αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της. Τα πρώτα της βήματα έγιναν στον στίβο, όμως στα 13 της χρόνια γνώρισε το μπάσκετ και χρειάστηκαν μόλις λίγες προπονήσεις για να καταλάβει πως δεν επρόκειτο απλώς για ένα χόμπι, αλλά για έναν δρόμο που θα την ακολουθούσε σε όλη της τη ζωή.

Σήμερα, έχοντας διαγράψει μια σημαντική πορεία τόσο ως αθλήτρια όσο και ως προπονήτρια, συνεχίζει να μεταδίδει στις νεότερες αθλήτριες τις γνώσεις, τις εμπειρίες και κυρίως τις αξίες που της δίδαξε ο αθλητισμός.

Στην πρεμιέρα της εκπομπής Lion Stories για τη νέα σεζόν, η Βιβή Διαβολεμένου μιλά στο Lionnews.gr για τη ζωή και τη μπασκετική της διαδρομή, ανοίγοντας την καρδιά της και αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές μιας πορείας γεμάτης προσπάθεια, επιτυχίες, αλλά και δύσκολες στιγμές.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί η αναφορά της στην απώλεια της μητέρας της, μια τραγική είδηση που έμαθε ακόμη και την ώρα του αγώνα. Παρά τον πόνο και το σοκ, χρειάστηκε να βρει μέσα της τη δύναμη να συνεχίσει. Γιατί για τη Βιβή Διαβολεμένου το μπάσκετ δεν ήταν ποτέ απλώς ένα άθλημα. Ήταν και παραμένει τρόπος ζωής.