Αναβίωση του ιστορικού εθίμου της Ιερής Αποδημίας τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου με την καθιερωμένη επίσκεψη των κατοίκων του Βαμβακόφυτου στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου
Η ενορία του Αγίου Γεωργίου Βαμβακοφύτου θα αναβιώσει και φέτος το παραδοσιακό έθιμο της Ιερής Αποδημίας, που έχει τις ρίζες του στο 1883. Στο πλαίσιο του εθίμου, κάτοικοι του Βαμβακοφύτου καθώς και άλλων ενοριών της Μητροπόλεως Σιδηροκάστρου προσέρχονται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, αναδεικνύοντας τη βαθιά θρησκευτική και ιστορική παράδοση της κοινότητας.
Η φετινή επίσκεψη θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026, ενώ οι μοναχές θα ανταποδώσουν την επίσκεψη στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Ιστορικό εθίμου:
Το 1870, ύστερα από μια δεκαετία διαμαχών και άκαρπων διαβουλεύσεων ανάμεσα στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και των Βουλγάρων υποστηρικτών της εκκλησιαστικής αυτονομίας, εκδόθηκε από την Μεγάλη Πύλη, παρά τις αντιδράσεις του Πατριάρχη, φιρμάνι που θεσμοθετούσε την ανεξάρτητη Βουλγαρική Εξαρχία. Η χρονιά αυτή, ήταν αρχή δεινών για το Βαμβακόφυτο Σερρών.
Οι κάτοικοι μοιράζονται στα δύο και έχουν καθημερινά επεισόδια και προστριβές. Στις 28 Αυγούστου το 1879, μια ομάδα Βουλγάρων εισέβαλε στον ναό του χωριού και αφού παρακολούθησε την Θεία Λειτουργία, στην συνέχεια απήγαγε δια της βίας οκτώ Βαμβακοφυτιανούς τους οποίους αργότερα εκτέλεσαν. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ναού έγινε αντικείμενο χρόνιας διαμάχης μεταξύ των εξαρχικών και πατριαρχικών κατοίκων του χωριού.
Οι μοναχοί της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Σερρών θέλοντας να βοηθήσουν τους πατριαρχικούς κατοίκους του χωριού, τα δύσκολα εκείνα χρόνια, αποφάσισαν να χρηματοδοτήσουν την ανέγερση του κωδωνοστασίου, ενός επιβλητικού πολυόροφου κτιρίου με τεράστιες καμπάνες. Το καμπαναριό εγκαινιάστηκε στις 21 Μαΐου 1882, με την παρουσία του Ηγουμένου και πολλών μοναχών της Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου Σερρών. Ένα μέρος των χρημάτων που δόθηκαν ήταν δωρεά της Μονής, ένα άλλο έναντι ακινήτων του χωριού και το υπόλοιπο χρέος υπό μορφήν δανείου, οι δόσεις του οποίου πληρώνονταν κάθε χρόνο με σιτάρι, κριθάρι, αλεύρι και άλλα τρόφιμα. Προσέφεραν όλοι οι κάτοικοι του χωριού ανάλογα με τις δυνατότητές τους.
Κάθε χρόνο την επομένη του Τελώνου & Φαρισαίου πολλοί ενορίτες με τα μέσα της εποχής με τα ζώα ή ακόμη και με τα πόδια ανέβαιναν στη Μονή και έμεναν εκεί τρείς μέρες. Οι νιόπαντροι το θεωρούσαν Ιερό χρέος τους μετά τον γάμο να επισκεφθούν τη Μονή.
Σε ανταπόδοση της επισκέψεως των κατοίκων του χωριού, η Αδελφότητα επισκέπτεται το Βαμβακόφυτο το Σάββατο των Αγίων Θεοδώρων με Λείψανα της Ιεράς Μονής προς ευλογία και αγιασμό του χωριού.
