Οδεύουμε για την Εβδομάδα των Παθών, τόσο σε πνευματικό όσο και σε πρακτικό, καθημερινό επίπεδο

Ευτυχώς! Περάσαμε αλώβητοι την Πρωταπριλιά. Μας φύλαξε ο Θεός!

Τώρα οδεύουμε για την Εβδομάδα των Παθών, τόσο σε πνευματικό όσο και σε πρακτικό, καθημερινό επίπεδο!

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή καλά κρατεί και όσο κρατεί, τόσο τα καύσιμα ακολουθούν την ανιούσα. Αυτό βεβαίως σημαίνει πως κάθε μέρα όλο και περισσότερο θα δυσκολεύει η δική μας καθημερινότητα.

Παράλληλα με όλα τα «ωραία», γίνεται και το μεγάλο show στη δίκη των Τεμπών. Φωνές, ακρότητες, με πρωταγωνίστριες τις δύο κυρίες αρχηγούς κομμάτων, η μία σε κόμμα μέσα στη Βουλή, η άλλη επίδοξη με κόμμα προ των πυλών. Το μόνο σίγουρο είναι πως η δίκη πρέπει να γίνει. Όμως, μ΄αυτά και με κείνα, η διαδικασία μοιάζει με «γολγοθά». Βγάζει μάτι η προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης της δίκης, δυστυχώς. Είναι θλιβερό. Κανένας σεβασμός στους νεκρούς, κανένας σεβασμός στους γονείς – που είναι η πλειοψηφία – και θέλουν να ξεκινήσει επιτέλους η δίκη…

Στη δίκη για το Μάτι τα θύματα ήταν διπλάσια, άρα διπλάσιοι οι συγγενείς, οι δικηγόροι κλπ. Ρουθούνι δεν άνοιξε, έγινε η δίκη και δεν ακούστηκαν διαμαρτυρίες. Τροφή για σκέψη.

Ήρθε μέσα σε όλα τα ωραία που γίνονται και ο Αλέξης Τσίπρας, να πει πως μετάνιωσε που δεν έκλεισε τις τράπεζες νωρίτερα και πως δεν ήταν κολωτούμπα το δημοψήφισμα αλλά κορυφαία στιγμή της Δημοκρατίας. Το χειρότερο δεν είναι το ότι τα λέει, το χειρότερο είναι πως μπορεί και να πιστεύει όσα λέει. Αν και το πιο πιθανό είναι πως μάλλον τα λέει επειδή ξέρει που απευθύνεται…

Έπεσαν κτίρια στην περιοχή του Κεντρικού Πάρκου. Όλα καλά και μπράβο που προχώρησε λίγο η κατάσταση. Εκατό χρόνια είναι αυτά… κάποια στιγμή – δεν ξέρω αν ζούμε- ίσως γίνει το Κεντρικό Πάρκο.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε. Με αυτοσυγκέντρωση, αυτοσυγκράτηση, πνευματικότητα και επικέντρωση στο μήνυμα των Παθών και της προσδοκώμενης Ανάστασης.