Η απόσταση ανάμεσα στα προβλήματα της καθημερινότητας και τις προτεραιότητες του πολιτικού κόσμου μοιάζει να μεγαλώνει επικίνδυνα

Είναι φανερό πως το αίσθημα της «κοινής λογικής» δοκιμάζεται σκληρά, καθώς η απόσταση ανάμεσα στα προβλήματα της καθημερινότητας και τις προτεραιότητες του πολιτικού κόσμου μοιάζει να μεγαλώνει επικίνδυνα.

Ενώ η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή και οι επιπτώσεις φτάνουν ήδη στην τσέπη μας μέσω των τιμών στα καύσιμα και στα ράφια των σούπερ μάρκετ, η κεντρική πολιτική σκηνή αναλώνεται σε περιστατικά που προκαλούν, αν μη τι άλλο, αμηχανία.

Το πρόσφατο επεισόδιο ανάμεσα στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Άδωνι Γεωργιάδη, με αφορμή τη βιντεοσκόπηση του υπουργού την ώρα που έτρωγε κρακεράκια, κατέληξε σε μια έντονη κόντρα στα έδρανα της Βουλής αλλά και στα social media. Είναι μια στιγμή που δικαιολογημένα χαρακτηρίζετε ως «εφηβική», δεδομένης της σοβαρότητας των καιρών.

Επίσης, εν μέσω «φλογισμένου» οικονομικού περιβάλλοντος και μάλιστα στη γειτονιά μας, το ΠΑΣΟΚ ασχολείται με αρχηγιλίκια, εσωτερικές δυνάμεις και συνέδρους για το
συνέδριο που έρχεται. Μια βελόνα θέλουν να κουνήσουν κι αυτοί.

Στον Δήμο Σερρών, παρά το γεγονός ότι οι κάλπες αργούν, το παρασκήνιο είναι ήδη «ζεστό». Οι κινήσεις των επίδοξων «μνηστήρων» και οι ανακατατάξεις, τροφοδοτούν τη συζήτηση για το ποιος προετοιμάζεται για την επόμενη ημέρα, συχνά με μια δόση υπερβολικής αυτοπεποίθησης.

Είναι αλήθεια πως στην τοπική πολιτική σκηνή των Σερρών παρατηρούνται πλέον δύο εντελώς διαφορετικές νοοτροπίες. Από τη μία πλευρά, στο πρόσφατο παρελθόν, η έμφαση δινόταν στην αθόρυβη παραγωγή αποτελέσματος και στη διοχέτευση πόρων στον νομό, χωρίς την ανάγκη για συνεχή προβολή, social media, κλπ.

Από την άλλη, η σημερινή εικόνα με τις συχνές αναρτήσεις και τις φωτογραφίες στα social media δείχνει μια προσπάθεια για διαρκή ορατότητα. Αυτή η σπουδή για την επικοινωνιακή διαχείριση κάθε υπογραφής ή έργου που έχει ήδη δρομολογηθεί, ίσως αντανακλά μια αγωνία για την πολιτική παρουσία στο νέο ψηφιακό περιβάλλον. Ωστόσο, ο κόσμος που βιώνει την καθημερινότητα, τείνει να ξεχωρίζει την ουσιαστική παρέμβαση από την απλή ενημέρωση μέσω των «κλικ».

Η νευρικότητα που παρατηρείται μπορεί να είναι απλώς η προσπάθεια ενός πολιτικού να μη μείνει πίσω στις εξελίξεις, αλλά σε μια κοινωνία που πιέζεται, η απουσία φίλτρων και η προσήλωση στη λύση των προβλημάτων παραμένουν οι πιο αξιόπιστοι δείκτες, παρά μια καλή φωτογραφία.