Σήμερα σώζεται κυρίως το τόξο, ενώ η σχετική βιβλιογραφία αναφέρει ότι πιθανόν πρόκειται για υπόλειμμα μεγαλύτερης γέφυρας

Νότια από το Χρυσό, στην περιοχή Ζαγαριάνη, κοντά στον εγκαταλελειμμένο σιδηροδρομικό σταθμό και δίπλα στην είσοδο μονάδας επεξεργασίας λυμάτων, βρίσκεται ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι, χτισμένο πάνω στο ρέμα «Κερασιές».

Οι καταγεγραμμένες διαστάσεις του είναι περίπου, μήκος 5 μ., πλάτος 3,50 μ., άνοιγμα καμάρας 4,35 μ. και ύψος 1,80 μ. Σήμερα σώζεται κυρίως το τόξο, ενώ η σχετική βιβλιογραφία αναφέρει ότι πιθανόν πρόκειται για υπόλειμμα μεγαλύτερης γέφυρας.

Σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες, από το σημείο διερχόταν λιθόστρωτος δρόμος, γνωστός τοπικά ως «Βασιλικόδρομος». Ο Δ. Σαμσάρης (1976) αναφέρει το γεφύρι ως ρωμαϊκό και υποστηρίζει ότι ο δρόμος αυτός κατασκευάστηκε πάνω στα ίχνη της οδού Φιλίππων–Ηράκλειας Σιντικής. Σε μεταγενέστερη εργασία (2004) σημειώνεται ότι ο συγκεκριμένος άξονας εντασσόταν στο ευρύτερο οδικό δίκτυο που συνέδεε τις Σέρρες προς την ανατολή.

Ο Αθ. Τιλκίδης (2006) επισημαίνει ότι ο προσανατολισμός του γεφυριού δείχνει την κατεύθυνση οδού που, κατά πάσα πιθανότητα, οδηγούσε προς την αρχαία κωμόπολη των Ολδηνών, στη θέση του σημερινού Νέου Σκοπού. Επιπλέον, φωτογράφισε το γεφύρι στις 24 Ιανουαρίου 1990, όπου διακρίνεται καθαρά η αγροτική οδός που, έως πριν λίγα χρόνια, περνούσε δίπλα από το γεφύρι.

Πρόσφατα, με την κατασκευή της μονάδας βιολογικού καθαρισμού, στη θέση της αγροτικής οδού ανεγέρθηκε γέφυρα από μπετό, η οποία εφάπτεται στο λίθινο γεφύρι και πλέον καλύπτει πλήρως το κατάντι τμήμα του.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην ομάδα, Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Σερρών.

Φωτογραφίες: Γιώργος Καρύδας, Πάρης Γιάντσιος