Τα υλικά της οικίας…«καταδικάστηκαν» στη φθορά του χρόνου, ωστόσο, οι αναμνήσεις θα συνεχίσουν να δίνουν στοιχεία στις επόμενες γενιές!

Τίτλοι τέλους για ένα σπίτι-σωστό κομψοτέχνημα, το οποίο μάλιστα έως και το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026, οπότε και οι μπουλντόζες ξερίζωσαν τις εναπομείνασες σάρκες του και τελικώς το κατεδάφισαν, είχε την πολυτέλεια να συνιστά το τελευταίο σωζώμενο σπίτι, από τα πρώτα που χτίστηκαν στον τότε οικισμό του Θολού Σερρών (στο σημερινό Δήμο Νέας Ζίχνης) και αποτελούσε μάλιστα μέρος του Τσιφλικιού του Μπέη Σουλεϊμάν.

Η εν λόγω οικία με την άκρως χαρακτηριστική της τότε εποχής αρχιτεκτονική, αποτελούσε ένα από τα σπίτια,που ήταν γύρω από τις εγκαταστάσεις του Τσιφλικιού και ήταν τα σπίτια των κολίγων (σσ εργάτες του Μπέη). Όταν με την ανταλλαγή των πληθυσμών έφυγε ο Μπέης, αυτά τα σπίτια αφέθηκαν στους εργάτες του, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα ήταν Έλληνες με καταγωγή από την ιστορική συνοικία της Κωνσταντινούπολης, Ταυτάλα.

Μετά την έλευση των Θρακών προσφύγων από Ανατολική και Βόρεια Θράκη δημιουργήθηκε η Τοπική Κοινότητα Θολού. Το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026, λοιπόν, έπεσε η αυλαία των τίτλων αρχής του χωριού. Έκλεισε ο κύκλος ενός εξέχοντος οικοδομήματος, που ανεγέρθη το 1887!

Το σπίτι, που για δεκαετίες αποτελούσε σημείο αναφοράς για τους κατοίκους του Θολού, δεν υπάρχει πλέον, με την κατεδάφισή του να σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την τοπική κοινωνία. Ωστόσο, η ζωή συνεχίζει να υπάρχει με τις αναμνήσεις. Η ιστορική καταγραφή, οι φωτογραφίες και οι αναμνήσεις θα συνεχίσουν να δίνουν στοιχεία στις επόμενες γενιές κι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να κρατηθεί ζωντανή η ιστορία του χθες.

Φωτογραφίες-Πληροφορίες: Makridou Dimitra (Facebook)