Δύο εργαζόμενοι στους σταθμούς Σερρών και Ροδόπολης περιγράφουν τις παλιές και καλές ημέρες των τρένων στο LionNews.gr
Νοσταλγία και συγκίνηση για ιστορικά κτήρια που ταυτίστηκαν με ανθρώπινες ιστορίες, αποχαιρετισμούς και καθημερινότητα δεκαετιών προκαλεί το κλείσιμο των εκδοτηρίων στους σιδηροδρομικούς σταθμούς Σερρών και Ροδόπολης, που αναμένεται μέσα στον Μάιο, σύμφωνα με την απόφαση της Ηellenic Train για λουκέτο σε συνολικά 34 εκδοτήρια σε όλη τη χώρα.
Το κλείσιμο των εκδοτηρίων σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, όχι μόνο για τις μετακινήσεις, αλλά και για τις καθημερινές ανθρώπινες ιστορίες που εκτυλίχθηκαν στους σιδηροδρομικούς σταθμούς της χώρας. Πλέον, όλα μεταφέρονται στον ψηφιακό κόσμο — αφήνοντας πίσω ένα κομμάτι ζωντανής μνήμης.
Από το 1893 στις Σέρρες – Η αρχή του ταξιδιού
Το τρένο πέρασε για πρώτη φορά από τις Σέρρες το 1893, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για την περιοχή. Οι δύο σταθμοί –των Σερρών και της Ροδόπολης (τότε Κάτω Πορόια)– χτίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, με τον σταθμό της Ροδόπολης να τίθεται σε λειτουργία το 1900. Εκείνη την εποχή, ο οικισμός της Ροδόπολης ακόμη δεν υπήρχε, μονάχα ένα χάνι για να ξεκουράζονται οι αγωγιάτες με τα άλογά τους.
Διαβάστε ακόμη – Ροδόπολη Σερρών: Μία ζωντανή κωμόπολη που παρά τις πληγές της αντιστέκεται
Θ. Τάτσης: «Λαϊκό μέσο το τρένο εκ γενετής»
Με πολλή αγάπη μίλησε στο LionNews.gr ο πρώην προϊστάμενος του σταθμού Σερρών Θωμάς Τάτσης. «Λυπάμαι πολύ για τη σχετική απόφαση, διότι εργάστηκα επί σειρά ετών και μεγάλωσα υπηρετώντας τον σιδηρόδρομο. Πρόλαβα τις μεγάλες δόξες του, όταν εκεί ταυτόχρονα δούλευαν 35 άτομα σε τρεις διαφορετικές βάρδιες και μια αποθήκη μεταφοράς εμπορευμάτων που εξυπηρετούσε πολύ κόσμο. Αν πιάσουμε τη ρομαντική πλευρά των τρένων, αναπολώ τις στιγμές και τις εικόνες αποχαιρετισμού ανάμεσα κυρίως σε παιδιά και γονείς, στρατιώτες κι ερωτευμένα ζευγάρια. Έτσι χαρακτηρίστηκε σύντομα ως ένα λαϊκό μέσο, στο οποίο δε δόθηκε ποτέ η σημασία που του αναλογούσε απ’ όλες τις κυβερνήσεις. Τώρα πια θα γίνονται όλα ηλεκτρονικά, ακόμη κι αν κάποιοι δε συμβαδίζουν με την τεχνολογία», τόνισε ο κ.Τάτσης.
Δ. Γρηγοριάδης: «Ο σιδηρόδρομος ανάσα πνοής για το χωριό μας»
Ο κλειδούχος του σταθμού της Ροδόπολης Δημήτριος Γρηγοριάδης (1980-1984) θυμάται με τη σειρά του την πνοή που πρόσφερε στο χωριό το τρένο. «Καθημερινά ανά δρομολόγιο μετακινούνταν 30 με 40 άτομα προς Θεσσαλονίκη και 10 με 15 προς Σέρρες. Εδώ κατέβαιναν στρατιώτες στο 607 ΤΠ, γονείς και συγγενικά τους πρόσωπά. Με λυπεί αφάνταστα που πλέον δε θα συρρέει ο ίδιος κόσμος στις γραφικές εγκαταστάσεις γαλλικού τύπου στο χωριό μας, που έθεσαν τη δική τους ταυτότητα στο πέρασμα των χρόνων».
