Στη διαδρομή του χρόνου και μέσα από τους πολλούς ρόλους που είχε να υπηρετήσει η γυναίκα, έδωσε μάχες με τα κατεστημένα και τις νοοτροπίες
Η ιστορία των πρωτόπλαστων θέλει τη γυναίκα σύντροφο και φίλη του Αδάμ, ενώ στη σπαρτιάτικη κοινωνία η γυναίκα-μητέρα οδηγεί τα βήματα του γιου της με την επιταγή «ή ταν ή επί τας». Άλλοτε κρυμμένη μέσα στο σπίτι κι άλλοτε σε ρόλο αρχηγού, η γυναίκα προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στις επιταγές μιας κοινωνίας, που την ήθελαν να αντιπαλεύει με νοοτροπίες, έθιμα, ταμπού και προκαταλήψεις.
Είτε ως Θεοδώρα, που στηρίζει, εμψυχώνει και συμβουλεύει έναν αυτοκράτορα Ιουστινιανό είτε ως Κλεοπάτρα, που η ομορφιά, η εξυπνάδα και η στρατηγική της γονατίζουν τα σχέδια ενός Πτολεμαίου, όπως κι αν τη δούμε, από όποια θέση κι αν ψάξουμε το ρόλο της στη ζωή μας, ένα είναι σίγουρο: ότι η γυναίκα είναι η ομορφιά της ζωής μας και από οποιαδήποτε θέση κι αν την έχουμε δίπλα μας είναι βάλσαμο.
Μάνα, αδερφή, φίλη, σύντροφος, ερωμένη, σύζυγος, συνάδελφος στη δουλειά και συναγωνίστρια στις διεκδικήσεις, η γυναίκα με τους πολλούς ρόλους της, κράτησε τη δομή της κοινωνίας κι αγωνίστηκε να κατακτήσει μια ισότιμη θέση με τον άντρα μέσα στη ζωή. Εκεί όμως, που το κάθε μέτρο σύγκρισης παύει να ισχύει, εκεί, που όλοι, οι υπόλοιποι ρόλοι μιας γυναίκας ωχριούν μπροστά του, εκεί που ο καθένας μας σκύβει ευλαβικά το γόνυ, είναι η μοναδικότητα που η φύση έδωσε στη γυναίκα χαρίζοντάς της τη δυνατότητα, Αυτή και μόνο Αυτή, να έχει το προνόμιο, τη χαρά, την ικανότητα, την ικανοποίηση να φέρνει στον κόσμο καινούριες ζωές, να κρατά τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους στα σπλάχνα της, να μετουσιώνει το σπόρο σε ζωντανό οργανισμό.
Γυναίκα-μάνα, η επιτομή της γυναικείας φύσης, η αγκαλιά που σβήνει όλους τους πόνους, η ματιά που συνοδεύει όλα τα βήματά μας, το λιμάνι και η καταφυγή στις φουρτούνες μας, η λέξη που μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή. Επίκληση για βοήθεια και παρηγοριά, λέξη που μπαίνει στα χείλη φτωχών και πλουσίων, φονιάδων, φυλακισμένων, ισχυρών και βασανισμένων, η λέξη «ΜΑΝΑ», που όλοι έχουμε κρυμμένη στο νου και την καρδιά μας.
Στη διαδρομή του χρόνου και μέσα από τους πολλούς ρόλους που είχε να υπηρετήσει η γυναίκα, έδωσε μάχες με τα κατεστημένα και τις νοοτροπίες, που την ήθελαν πίσω από τον άντρα, κάτω από αυτόν και υποχείριό του. Η γυναίκα απέδειξε πως έχει την ικανότητα να γίνει επιτυχημένη επιστήμονας, επιχειρηματίας, πιλότος, αξιωματικός του στρατού και της αστυνομίας, πλοίαρχος και οδηγός νταλίκας, ερευνήτρια, χειρουργός μέχρι και πρωθυπουργός. Κι όσο κι αν κάποιες κοινωνίες θέλουν τη γυναίκα κρυμμένη πίσω από μία μπούργκα, κι όσο κι αν ακόμη υπάρχουν κυκλώματα εκμετάλλευσης γυναικών, η γυναίκα έσπασε τα δεσμά της, απελευθερώθηκε, χάρισε τη θηλυκή σκέψη και την όμορφη παρουσία της, έδωσε χρώμα και νόημα στη ζωή.
Κι αν κάποιοι θέλουν να εγκλωβίσουν την τιμή που της πρέπει σε κάποιες ημερομηνίες γιορτών και αφιερωμάτων, της γυναίκας της αξίζει να τη γιορτάζουμε καθημερινά με ένα «ευχαριστώ» που της οφείλουμε για τις χαρές που μας δίνει.
