Τα εγκαίνια της μοναδικής σωζόμενης αρχαίας ξύλινης γέφυρας θα τελεστούν το Σάββατο 1 Αυγούστου 2026 στις 20:00

Στην Αμφίπολη του Νομού Σερρών θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 1 Αυγούστου 2026 στις 8 το βράδυ τα εγκαίνια του έργου της αρχαίας ξύλινης γέφυρας. Την τελετή θα πραγματοποιήσει η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, έπειτα από πρόσκληση του Υπουργείου Πολιτισμού, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Σερρών και της Διεύθυνσης Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων.

Νωρίτερα στις 18:00 θα πραγματοποιήσει αυτοψία στον Τύμβο Καστά και στις 19:00 στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας ακρόπολης.

Να τονιστεί ότι η μοναδική σωζόμενη ξύλινη αρχαία γέφυρα της Αμφίπολης χρονολογείται στον 5ο αιώνα π.Χ. και μαρτυρείται από τον Θουκυδίδη. Σε αυτήν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες προστασίας και συντήρησής της, όπως και η εγκατάσταση του μεταλλικού στεγάστρου για την προστασία του μνημείου.

Το έργο υλοποιήθηκε από τη Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Σερρών, με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και συνολικό προϋπολογισμό 1,12 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με την ανάρτηση του Τριαντάφυλλου Αθανασούλα στη σελίδα Αρχαιολογία – Archaelogy στο facebook, η εξέχουσα σημασία της γέφυρας έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά έχουμε μαρτυρίες για τον τρόπο κατασκευής της υποδομής και της διάταξης των πασσάλων μιας τυπικής, ξύλινης γέφυρας των κλασικών χρόνων. Η γέφυρα χρονολογείται στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. με βάση τα κινητά ευρήματα.

Με βάση τις ιστορικές πηγές η πρώτη αναφορά για την ξύλινη γέφυρα της Αμφίπολης έγινε από τον Θουκυδίδη. Συγκεκριμένα, επισημαίνει πως ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας, το έτος 422 π.Χ. στην μάχη με τον Κλέωνα, όντας ο νικητής της μάχης, κατέλαβε την γέφυρα, η οποία και συνέδεε την πόλη της Αμφίπολης με το λιμάνι της. Αναφορές επίσης για την γέφυρα έχουμε και από τον Ευριπίδη, τον Χάρωνα, τον Αρριανό και τον Ηρόδοτο. Η αρχαία ξύλινη γέφυρα είχε μήκος 275μ. και βρίσκεται βόρεια της πύλης Γ΄ προς την κατεύθυνση του ποταμού.

Σήμερα έχουν σωθεί μόνο 101 πάσσαλοι, που αποτελούσαν την υποδομή της γέφυρας. Eπάνω σ’αυτούς θα πρέπει να είχε αναπτυχθεί ένα σύστημα διαδοκιδώσεως, όπου και θα στερεωνόταν το ξύλινο κατάστρωμα της γέφυρας. Οι πάσσαλοι τοποθετούνται χρονολογικά τόσο στους κλασικούς, ρωμαϊκούς αλλά και στους βυζαντινούς χρόνους. Δυστυχώς όμως εξαιτίας καταστροφών δεν γνωρίζουμε τη συνέχεια της γέφυρας μέσα στο ρεύμα του ποταμού, καθώς επίσης και στην απέναντι όχθη.