Και φέτος η αναβίωση του εν λόγω εθίμου στη Νικήσιανη μαγνήτισε το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών από τις γύρω περιοχές

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος αναβίωσε χθες Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2026 στη Νικήσιανη του Δήμου Παγγαίου του Νομού Καβάλας το πατροπαράδοτο έθιμο «Αράπηδες», το οποίο προσέλκυσε πολλούς επισκέπτες από τις πέριξ περιοχές μεταξύ αυτών και πολλοί Σερραίοι.

Κυρίαρχη θέση στο εν λόγω εντυπωσιακό δρώμενο έχει η μεταμφίεση των πρωταγωνιστών, ενώ εξέχουσα θέση κατέχει το μαύρο χρώμα: μαύρες φλοκωτές κάπες και εντυπωσιακές υψικόρυφες προσωπίδες, κεφαλοστολές από γιδοπροβιές.

Όλες οι ομάδες των «Αράπηδων» κάνουν κοινή παρέλαση στους δρόμους, κάτω από τους εκκωφαντικούς ήχους των κουδουνιών τους. Δύο αρχηγοί ομάδων παλεύουν μέχρι την τελική πτώση του ενός. Ακολούθως, γύρω από τον πεσμένο αρχηγό, μαζεύονται όλοι, σε μια μυσταγωγία, που τελειώνει με την ανάσταση του νεκρού και τον ιδιόρρυθμο ξέφρενο χορό όλων, που ακολουθεί.

Σύμφωνα με την παράδοση, η παράσταση αυτή συμβολίζει το θάνατο του Διονύσου από τους Τιτάνες και την ανάστασή του από το Δία και παράλληλα την χειμερία νάρκη της φύσης, που είναι ο Χειμώνας και στη συνέχεια την ανάσταση της φύσης με τον ερχομό της Άνοιξης.

Αυτό που εντυπωσιάζει τους εκατοντάδες των επισκεπτών είναι η εμφάνιση των Αράπηδων, με την οποία ντύνονται μόνο άντρες. Το ντύσιμο των Αράπηδων, περιλαμβάνει τα τσερβούλια (παπούτσια) που κατασκευάζονται από ακατέργαστο χοιρινό δέρμα και συγκρατούνται από τις λαπάρες που είναι δερμάτινα σχοινιά και τα καλτσούνια (κνήμες με υφαντό πανί από τρίχωμα προβατίνας) που φορούν στα γόνατα.

Στο κάτω μέρος του σώματος φορούν μπινιβρέκι (μάλλινο παντελόνι) και στο πάνω μέρος χοντρή τσομπάνικη κάπα. Στη μέση τους, φορούν τέσσερα ποιμενικά κουδούνια (τσάνια) διαφόρων μεγεθών. Το πρόσωπο είναι καλυμμένο με την μπαρμπότα (προσωπίδα) που είναι το τομάρι μιας γίδας το οποίο είναι ραμμένο και στερεώνεται στις άκρες του, στα σχοινιά των κουδουνιών. Η μπαρμπότα στολίζεται με ένα λευκό μαντήλι το οποίο έχει πάνω του χρωματιστά σχέδια, φλουριά και λουλούδια.

Πάντως, τα τελευταία χρόνια το έθιμο έχει «εκτοξευτεί» σε δημοφιλία και αναγνωρισιμότητα και η παρουσία των επισκεπτών κυρίως από τη Θεσσαλονίκη, τις Σέρρες, τη Δράμα και την Ξάνθη χρόνο με το χρόνο είναι όλο και πιο εντυπωσιακή.