Χωρίς προβλήματα φέτος στην άρδευση, συγκρατημένη αισιοδοξία για καλύτερες τιμές -Πέντε αγρότες του Νομού Σερρών μιλούν στο LionNews.gr

Τους κλασικούς καλοκαιρινούς μήνες, Ιούλιο και Αύγουστο, την ώρα που τις συζητήσεις και την επικαιρότητα απασχολούσαν οι διακοπές, το ελληνικό καλοκαίρι και ο τουρισμός, σε ένα άλλο πεδίο οι Έλληνες αγρότες έδιναν τη δική τους μάχη, αυτή της άρδευσης των καλλιεργειών τους.

Ανάλογη ήταν η εικόνα και στον σερραϊκό κάμπο, όπου ο αγροτικός κόσμος βρισκόταν σε έναν δημιουργικό πυρετό εργασιών, με κύρια δραστηριότητα τα ποτίσματα. Αναζητήσαμε αγρότες από σχεδόν όλες τις περιοχές του νομού, προκειμένου να μας μεταφέρουν το κλίμα που επικράτησε κατά τη φετινή αρδευτική περίοδο.

Χωρίς προβλήματα η αρδευτική περίοδος

 Και οι πέντε δήλωσαν στο LionNews.gr ότι, όπως κάθε χρόνο, ο αγώνας τους το καλοκαίρι ήταν δύσκολος. Φέτος, το θετικό ήταν ότι, σε αντίθεση με τις δύο προηγούμενες χρονιές, υπήρχε επάρκεια νερού και μπόρεσαν να αρδεύσουν σωστά τις εκτάσεις στις οποίες είχαν σπείρει τις παραδοσιακές καλλιέργειες του βαμβακιού και του καλαμποκιού, χωρίς να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα των προηγούμενων ετών.

Το κόστος της άρδευσης ήταν σχεδόν το ίδιο με πέρσι. Μετά τις δύο προηγούμενες δύσκολες χρονιές, προσδοκούν να επιβεβαιωθεί η εικόνα που υπάρχει αυτή τη στιγμή για άνοδο της τιμής του βαμβακιού. Πέρσι η τιμή ήταν περίπου 40 λεπτά το κιλό και οι ίδιοι εκτιμούν ότι φέτος μπορεί να κινηθεί μεταξύ 50 και 60 λεπτών. Για την τιμή του καλαμποκιού πιστεύουν ότι θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα, περίπου στα 22 λεπτά το κιλό.

Η ανάγκη για νέες καλλιέργειες και ισχυρή εκπροσώπηση

Σε ερώτησή μας αν τους απασχολεί, ως αναγκαία προοπτική, η στροφή σε άλλες καλλιέργειες, δεδομένου ότι ο μικρός Έλληνας καλλιεργητής δυσκολεύεται να εξασφαλίσει βιώσιμο εισόδημα από τις παραδοσιακές καλλιέργειες, δήλωσαν ότι πράγματι είναι ένα ζήτημα που τους απασχολεί, παρότι οι ίδιοι δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Θεωρούν, ωστόσο, ότι πρόκειται για δύσκολο εγχείρημα και πως, αν δρομολογηθεί μια τέτοια αλλαγή, θα χρειαστεί κεντρική καθοδήγηση και υποδομές σε διάφορα επίπεδα, όπως δημοπρατήρια, διαλογητήρια, ψυγεία και οργανωμένη εμπορική προώθηση.

Σε άλλη ερώτησή μας, σχετικά με την αδυναμία των αγροτών να αποκτήσουν μια συγκροτημένη θεσμική εκπροσώπηση, η οποία θα αποτελεί τον φερέγγυο συνομιλητή τους με την πολιτεία, ο Δημήτρης Μπαντοτάκης θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι επιβεβλημένο στις μέρες μας. Ο Πασχάλης Νικάκης συμφωνεί και τονίζει ότι θα πρέπει να υπάρχει ένα όργανο με εκπροσώπηση από κάθε δήμο.

Αντίθετα, ο Νίκος Τύλλας, είναι περισσότερο απαισιόδοξος, και θεωρεί ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να επιτευχθεί ποτέ, χρησιμοποιώντας για την απογοητευτική κατάσταση στον συγκεκριμένο τομέα τη λαϊκή ρήση: «Τα γαϊδούρια δεν γίνονται κοπάδι».

Στη Νιγρίτα το κόστος άρδευσης μειώθηκε

Ο αγρότης Αλέξης Γιαννιώτης του Αθανασίου, από το Φλάμπουρο Σερρών, εξυπηρετείται αρδευτικά από τον ΤΟΕΒ Νιγρίτας. Δήλωσε στο LionNews.gr ότι η αρδευτική περίοδος κύλησε φέτος ομαλά και πως σε αυτό βοήθησε και ο καιρός.

Το κόστος της άρδευσης ήταν χαμηλότερο σε σχέση με πέρσι, καθώς, μετά το μεγάλο έργο εκσυγχρονισμού του ΤΟΕΒ Νιγρίτας, τα αντλιοστάσια διαθέτουν πλέον μηχανές νέας τεχνολογίας, με πολύ μικρότερη κατανάλωση ενέργειας. Αναφορικά με την τιμή του βαμβακιού, που αποτελεί μία από τις κύριες καλλιέργειες και σε αυτή την περιοχή του νομού, εκτίμησε ότι ακόμη και η τιμή των 50 λεπτών το κιλό, που ακούγεται για φέτος, είναι χαμηλή σε σχέση με το κόστος παραγωγής του Έλληνα αγρότη.

Στο ερώτημά μας αν απασχολεί τους αγρότες στην περιοχή της Νιγρίτας η στροφή σε άλλες καλλιέργειες, αφού οι τιμές στις παραδοσιακές καλλιέργειες είναι χρηματιστηριακές και καθορίζονται από τα κόστη γεωργικών εκμεταλλεύσεων δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων των μεγάλων χωρών, μας δήλωσε: «Στην περιοχή μας δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Είμαστε αναγκασμένοι στις βιομηχανοποιημένες καλλιέργειες. Η θεωρία είναι εύκολη, αλλά και να στραφούμε σε άλλες καλλιέργειες, όπως φρούτα και λαχανικά, δεν υπάρχουν εργατικά χέρια».

Σχετικά με την ασθενή εκπροσώπηση των αγροτών, χωρίς ένα θεσμοθετημένο ισχυρό όργανο, ο Αλέξης Γιαννιώτης ανέφερε ότι ποτέ δεν ήταν ιδανικά τα πράγματα και για τον λόγο αυτό δηλώνει βαθύτατα απογοητευμένος. «Τα θυμάμαι από την εποχή που ήμασταν ακόμα παιδιά και δρούσαν οι ομοσπονδίες ΟΑΣ και ΟΔΑΣ», ανέφερε.

Υπογράμμισε, παράλληλα, πως σε πανελλαδικό επίπεδο τα συμφέροντα και τα αιτήματα στους κόλπους των αγροτών είναι πολλές φορές διαφορετικά, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη συγκρότηση μιας ενιαίας και ισχυρής εκπροσώπησης.

Στη Φυλλίδα η εικόνα είναι ακόμη πιο δύσκολη

Πιο απογοητευτική είναι η εικόνα στην επαρχία Φυλλίδας. Ο αγρότης από τον Δραβίσκο και πρόεδρος του ΤΟΕΒ Φυλλίδας, Κώστας Νταράκης, έκανε λόγο για φτωχοποίηση του αγροτικού κόσμου.

«Φέτος, στην περιοχή μας, ύστερα από τις δύο προηγούμενες καταστροφικές χρονιές, σπάρθηκαν πολύ λιγότερα στρέμματα βαμβακιού και καλαμποκιού. Λόγω του υψηλού κόστους άρδευσης, ο κόσμος στράφηκε στο σιτάρι και τον ηλιόσπορο και έκανε τα απολύτως απαραίτητα ποτίσματα. Αλλά με τις τιμές που υπάρχουν η κατάσταση είναι άσχημη. Όταν στο σκληρό σιτάρι η τιμή είναι κάτω από 20 λεπτά, τι μπορούμε να πούμε; Για να είναι ικανοποιημένος ο καλλιεργητής στο βαμβάκι, πρέπει η τιμή να είναι 80 λεπτά το κιλό», ανέφερε.

Για τη στροφή σε άλλες καλλιέργειες, ο Κώστας Νταράκης θεωρεί ότι θα είναι «δώρον άδωρον», αφού, όπως δήλωσε, «θα μας φάνε πάλι τα καρτέλ».

Θεωρεί ότι το έργο του αρδευτικού Φυλλίδας, που έχει δρομολογηθεί, θα βοηθήσει τους αγρότες της περιοχής να μειώσουν το κόστος παραγωγής, τουλάχιστον στο επίπεδο των άλλων περιοχών. Όπως έχουν, όμως, τα πράγματα, θεωρεί πως οι αγρότες πρέπει, στην παρούσα φάση, με κάποιο τρόπο να στηριχθούν από την πολιτεία. Για το θέμα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης του αγροτικού κόσμου, θεωρεί ότι διαχρονικά η κατάσταση ήταν προβληματική και πως είναι δύσκολο να διορθωθεί.

 Από το Βαλτερό και τη Νιγρίτα έως τη Φυλλίδα, οι αγρότες περιγράφουν μια κοινή πραγματικότητα με διαφορετικές εντάσεις: το νερό, το κόστος παραγωγής, οι τιμές των προϊόντων και η απουσία ισχυρής εκπροσώπησης εξακολουθούν να καθορίζουν το μέλλον της αγροτικής παραγωγής. Το φετινό καλοκαίρι μπορεί να κύλησε αρδευτικά ομαλότερα σε αρκετές περιοχές, όμως τα βαθύτερα προβλήματα του σερραϊκού κάμπου παραμένουν και ζητούν λύσεις με διάρκεια και σχέδιο.