Το πανηγύρι ήταν τόπος συνάντησης, συνεύρεσης και ανταμώματος των κατοίκων μιας περιοχής αλλά και των γειτονικών χωριών
Τα παλαιότερα χρόνια, όπου στον τόπο μας δεν υπήρχαν συγκοινωνίες, αυτοκίνητα, δρόμοι και άλλες ανέσεις, όπως σήμερα, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, ψυγεία, τηλέφωνα και ηλεκτρικό ρεύμα, ο κόσμος ζούσε σε μεγάλο βαθμό στην απομόνωση.
Η διασκέδαση απουσίαζε παντελώς, ενώ δεν υπήρχαν την εποχή εκείνη και οι ταβέρνες ώστε να βγουν μια στο τόσο και να ξεχαστούν από τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας.
Όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, δίναμε την καθημερινή μας βιοπάλη και τον αγώνα προκειμένου να επιβιώσουμε και να ζήσουμε όσο το δυνατόν πιο άνετα.
Όλα όσα σχεδόν είχαν να κάνουν σχέση με την τροφή και την ενδυμασία μας, τα παρήγαγαν και τα έφτιαχναν μόνοι τους οι κάτοικοι των χωριών.
Οι άνθρωποι αυτοί ήταν εκ των πραγμάτων γεωργοί, κτηνοτρόφοι, τσαγκάρηδες, ραφτάδες, έμποροι κ.α.
Ζούσαμε σε μια σκληρή ζωή, σαφέστατα πιο εύκολη από τα ακόμα παλαιότερα χρόνια, αλλά σίγουρα πιο δύσκολη από τη σημερινή.
Για τους λόγους αυτούς, τα τοπικά πανηγύρια, αποτελούσαν όαση σε μια στιγμή του καλοκαιριού, μια ευκαιρία ξενοιασιάς για διασκέδαση κόντρα στη σκληρή και κοπιαστική ζωή που έζησαν οι άνθρωποι.
Τα πανηγύρια πραγματοποιούνταν σε όλα τα χωριά και ήταν αφιερωμένα στη μνήμη και στη γιορτή κάποιου αγίου αλλά και την τοπική εκκλησία που έφερε και το όνομα του Αγίου ή της Αγίας, όπως και σε κάποιο ξωκλήσι.
Στο Καρυδοχώρι Σερρών το ετήσιο πανηγύρι του Προφήτη Ηλία λειτουργούσε στα παλιότερα εκείνα χρόνια με τους παρακάτω ρόλους.
Οι ρόλοι του Πανηγυριού του Προφήτη Ηλία στο Καρυδοχώρι
Το πανηγύρι ήταν τόπος συνάντησης, συνεύρεσης και ανταμώματος των κατοίκων του χωριού μας, αλλά και με τους κατοίκους των γειτονικών χωριών που έρχονταν στο τοπικό πανηγύρι προκειμένου να περάσουν όμορφες στιγμές χαλάρωσης και να θυμηθούν στιγμές που ο χρόνος τις είχε θάψει στο σεντούκι του παρελθόντος.
Οι κάτοικοι του ενός χωριού γνωρίζονταν με τους κατοίκους των άλλων χωριών κυρίως μέσω των συγκεκριμένων εκδηλώσεων.
Οι σκληρές καθημερινές συνθήκες εργασίας, η έλλειψη συγκοινωνιακών μέσων εμπόδιζαν την οποιαδήποτε συνάντηση στην καθημερινότητα και την αλληλογνωριμία μεταξύ των κατοίκων των γειτονικών χωριών, κάτι που δεν ίσχυε στα πανηγύρια, τα οποία βοηθούσαν σε μεγάλο βαθμό προς αυτή την κατεύθυνση.
Τα πανηγύρια ήταν ο μοναδικός και αποκλειστικός τρόπος διασκέδασης των κατοίκων, όπως φυσικά και οι γάμοι με τα βαφτίσια.
Το κύριο και κυρίαρχο μέσο διασκέδασης ήταν πάντα τα πανηγύρια.
Εκτός όμως από το αντάμωμα, τη συνεύρεση, την αλληλοεπικοινωνία και την αλληλογνωριμία μεταξύ των κατοίκων μιας περιοχής, τα πανηγύρια έπαιζαν τότε μια πολύ πιο σπουδαία και σημαντική λειτουργία.
Αυτή της γνωριμίας μεταξύ των νέων του χωριού ή των χωριών με τελική κατάληξη το γάμο και την παντρειά.
Τα πανηγύρια ήταν ένα είδος προξενιού, ο τόπος που γίνονταν οι γνωριμίες μεταξύ των νέων και οδηγούνταν στη προξενιά.
Η επικοινωνία τα παλιότερα χρόνια μεταξύ των νέων, λόγω κυρίως των αυστηρών ηθών και εθίμων, ήταν πάρα πολύ δύσκολη.
Όχι μόνο η αρχική γνωριμία, όχι μόνο η συζήτηση και η συνομιλία, αλλά και το απλό κοίταγμα ανάμεσα σε ένα αγόρι και ένα κορίτσι θεωρούνταν τότε κατακριτέο, επιλήψιμο και αμάρτημα.
Στον κοινό όμως κυκλικό χορό της πλατείας, τα αυστηρά αυτά ήθη και έθιμα χαλάρωναν, το αγόρι και το κορίτσι επιτέλους μπορούσαν να κοιταχθούν το ένα το άλλο στα μάτια, να πιαστούν χέρι – χέρι και να καταλήξουν σε μια αρχική γνωριμία, έστω και για λίγο, όσο κρατούσε ο χορός.
Η κλειστή και αυστηρή κοινωνία έκλεινε τα μάτια στον κυκλικό χορό της πλατείας, χαλάρωνε, καθώς τα μάτια των νέων έκαναν το δικό τους παιχνίδι.
Αργότερα, έπιαναν δουλειά οι προξενητάδες με τις προξενήτρες, οι γνωστοί και οι συγγενείς και πάντα συνήθως τα περισσότερα προξενιά, οι αρραβώνες και οι γάμοι επακολουθούσαν μετά τα πανηγύρια.
Θα λέγαμε ότι τα παλιότερα χρόνια πέρα από την πίστη, τη λατρεία προς τον τοπικό άγιο και τη θρησκευτικότητα των κατοίκων στα χωριά, αμέσως μετά ο κυριότερος ρόλος των πανηγυριών ήταν αυτός της επαφής και της γνωριμίας ανάμεσα στους νέους με τελική κατάληξη το γάμο.
Βέβαια αυτός της διασκέδασης, του γλεντιού, της χαράς και του ξεφαντώματος, είχε επίσης την τιμητική του.
