Μια σειρά από σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες απαιτούν άμεση πολιτική και τεχνοκρατική παρέμβαση
Του Αθανασίου Μπαντή
Μετά από πολυάριθμες επικοινωνίες αγροτών μαζί μου και κατόπιν δικής μου επαφής με ΚΥΔ, καταγράφω παρακάτω μια σειρά από σοβαρά προβλήματα που μου μεταφέρθηκαν και τα οποία απαιτούν άμεση πολιτική και τεχνοκρατική παρέμβαση.
Τα ζητήματα αυτά δεν αφορούν μεμονωμένες περιπτώσεις.
Αφορούν τη λειτουργία του ίδιου του συστήματος πληρωμών και ελέγχων.
1. Όλα πρωτοεμφανίστηκαν στην προκαταβολή ΕΑΕ 2025
Κατά την πληρωμή του 70% της βασικής ενίσχυσης, διαπιστώθηκαν διαφορετικές και ανεξήγητες αντιμετωπίσεις παραγωγών:
-Αγροτεμάχια χωρίς καταγεγραμμένο ΑΤΑΚ πληρώθηκαν κανονικά.
-Άλλα αγροτεμάχια με καταγεγραμμένο ΑΤΑΚ έμειναν εκτός πληρωμής.
– Σε περιπτώσεις γεωτρήσεων ή συνιδιοκτησιών, πληρώθηκαν μόνο τμήματα εκτάσεων, παρότι στο ΟΣΔΕ εμφανίζονταν ως ενιαία αγροτεμάχια.
-Υπήρξαν περιπτώσεις όπου στο Ε9 ήταν καταχωρημένη η συνολική έκταση, αλλά ο ΑΤΑΚ αντιστοιχούσε μόνο σε μέρος αυτής.
Το αποτέλεσμα ήταν παραγωγοί να μη λάβουν την ενίσχυση για το σύνολο της καλλιεργούμενης έκτασής τους, χωρίς σαφή και τεκμηριωμένη αιτιολόγηση.
Η μη γνωστοποίηση των κριτηρίων και του τρόπου εφαρμογής του «αλγορίθμου» πληρωμής ενίσχυσε το αίσθημα ανασφάλειας. Όταν το σύστημα δεν εξηγεί τους λόγους αποκλεισμού, ο παραγωγός αδυνατεί να διορθώσει το πρόβλημα – ακόμη κι αν το επιθυμεί και καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια.
𝟮. 𝝙𝝸𝝰𝞂𝞃𝝰𝞄𝞀𝞈𝞃𝝸𝝹ός έ𝝺𝝴𝝲𝞆𝝾ς 𝟮𝟬𝟮𝟱 – 𝝟𝞈𝝳𝝸𝝹ός 𝟯𝟭𝟭𝟬𝟰
Μετά τις πληρωμές, ακολούθησε ο διασταυρωτικός έλεγχος και η εμφάνιση του κωδικού 31104 («Μη επιβεβαίωση έκτασης ΑΑΔΕ – στοιχεία από ΑΤΑΚ»).
Τα προβλήματα εντοπίστηκαν κυρίως σε:
-Αγροτεμάχια με δύο ή περισσότερους ιδιοκτήτες.
-Περιπτώσεις όπου ένας από τους ΑΤΑΚ παρουσιάζει απόκλιση.
-Επικαλύψεις ΑΤΑΚ σε διαφορετικά αγροτεμάχια.
-Ε9 χωρίς σαφή περιγραφή περιοχής ή αριθμού αγροτεμαχίων.
Το κρίσιμο ζήτημα εδώ είναι η απουσία σαφούς και εξειδικευμένης ενημέρωσης:
-𝝥𝝾𝝸𝝾ς 𝝸𝝳𝝸𝝾𝝹𝞃ή𝞃𝝶ς 𝝴𝝻𝞅𝝰𝝼ί𝝵𝝴𝝸 𝝰𝝿ό𝝹𝝺𝝸𝞂𝝶;
-𝝨𝝴 𝝿𝝾𝝸𝝰 𝝰𝝹𝞀𝝸𝝱ώς έ𝝹𝞃𝝰𝞂𝝶;
-𝝨𝝴 𝝿𝝾𝝸𝝾 𝞂𝞄𝝲𝝹𝝴𝝹𝞀𝝸𝝻έ𝝼𝝾 𝝖𝝩𝝖𝝟;
Χωρίς αυτή την πληροφορία, δεν μπορεί να γίνει στοχευμένη διόρθωση. Έτσι, συχνά «μπλοκάρεται» ολόκληρο το αγροτεμάχιο και όχι μόνο το προβληματικό τμήμα του.
Φταίει το μέρος, πληρώνει το σύνολο.
𝚱𝛂𝛊 𝛆𝛅ώ 𝛕ί𝛉𝛆𝛕𝛂𝛊 έ𝛎𝛂 𝛇ή𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛉𝛆𝛍𝛆𝛌𝛊ώ𝛅𝛐𝛖ς 𝛅𝛊𝛐𝛊𝛋𝛈𝛕𝛊𝛋ής 𝛌𝛐𝛄𝛊𝛋ής.
𝚬ά𝛎 έ𝛎𝛂ς 𝛑𝛂𝛒𝛂𝛄𝛚𝛄ός 𝛅𝛈𝛌ώ𝛎𝛆𝛊 𝟏𝟎𝟎 𝛔𝛕𝛒έ𝛍𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛕𝛐 𝛔ύ𝛔𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛆𝛎𝛕𝛐𝛑ί𝛇𝛆𝛊 𝛑𝛒ό𝛃𝛌𝛈𝛍𝛂 𝛔𝛕𝛂 𝟓, 𝛕ό𝛕𝛆 𝛐𝛗𝛆ί𝛌𝛆𝛊 𝛎𝛂 𝛑𝛌𝛈𝛒𝛚𝛉𝛆ί 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛂 𝟗𝟓 𝛑𝛐𝛖 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛐𝛒𝛉ά 𝛋𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝛅𝛐𝛉𝛆ί 𝛘𝛒ό𝛎𝛐ς 𝛋𝛂𝛊 𝛅𝛊𝛂𝛅𝛊𝛋𝛂𝛔ί𝛂 𝛅𝛊ό𝛒𝛉𝛚𝛔𝛈ς 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛂 𝟓.
𝚫𝛆𝛎 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛐ύ𝛕𝛆 𝛅ί𝛋𝛂𝛊𝛐 𝛐ύ𝛕𝛆 𝛌𝛐𝛄𝛊𝛋ό 𝛎𝛂 𝛑𝛂𝛒𝛂𝛍έ𝛎𝛐𝛖𝛎 𝛂𝛑𝛌ή𝛒𝛚𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛕𝛂 𝟏𝟎𝟎.
𝚮 𝛂𝛒𝛘ή 𝛕𝛈ς 𝛂𝛎𝛂𝛌𝛐𝛄𝛊𝛋ό𝛕𝛈𝛕𝛂ς 𝛅𝛆𝛎 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛘ά𝛒𝛈. 𝚬ί𝛎𝛂𝛊 𝛃𝛂𝛔𝛊𝛋ός 𝛋𝛂𝛎ό𝛎𝛂ς 𝛅𝛊𝛐ί𝛋𝛈𝛔𝛈ς.
𝟯. 𝝩𝝾 𝝵ή𝞃𝝶𝝻𝝰 𝞃𝝾𝞄 𝝖𝝩𝝖𝝟 𝝲𝝸𝝰 𝝰𝝲𝞀𝝾𝞃𝝴𝝻ά𝞆𝝸𝝰 𝝹ά𝞃𝞈 𝞃𝞈𝝼 𝟮𝟬 𝞂𝞃𝞀𝝴𝝻𝝻ά𝞃𝞈𝝼
Όλοι υποδεχτήκαμε με ανακούφιση τις πρόσφατες ανακοινώσεις περί μη υποχρεωτικής αναγραφής ΑΤΑΚ για αυτοτελή αγροτεμάχια έως 20 στρέμματα από το 2026.
Η πολιτική κατεύθυνση ήταν σαφής και δίκαιη: αποσυμφόρηση του συστήματος από μικρές εκτάσεις που δημιουργούν δυσανάλογη διοικητική πίεση, χωρίς ουσιαστικό ελεγκτικό όφελος.
Ωστόσο, στην πράξη προκύπτουν εύλογα ερωτήματα:
-Έχει ενεργοποιηθεί τεχνικά το νέο πλαίσιο;
-Πώς αντιμετωπίζονται οι διορθώσεις της ΕΑΕ 2025;
-Τι ισχύει όταν μικρά αυτοτελή αγροτεμάχια, ή πολλά ενοποιημένα αγροτεμάχια (όλα μικρότερα των 20 στρεμμάτων) ενωθούν – μέσω ανταλλαγών – σε «πλάκες», εμφανίζουν ευρήματα λόγω ΑΤΑΚ;
-Τι γίνεται όταν ένα αγροτεμάχιο έχει δηλωθεί ορθά από έναν παραγωγό αλλά εμφανίζεται και σε δεύτερη δήλωση από λάθος ή κακή διαχείριση ιδιοκτησίας;
-Ποια είναι η μεταβατική διαδικασία έως την πλήρη εφαρμογή;
Η εξαγγελία δημιουργεί προσδοκία.
Η μη ταυτόχρονη τεχνική ενεργοποίηση δημιουργεί σύγχυση, εκνευρισμό και απογοήτευση.
Το ζήτημα δεν είναι η πολιτική πρόθεση – αυτή κινείται προς σωστή κατεύθυνση. Το ζήτημα είναι η άμεση, σαφής και ενιαία εφαρμογή της στο πεδίο.
Διαφορετικά, η ανακούφιση που ανακοινώνεται σε επίπεδο πολιτικής μετατρέπεται σε αβεβαιότητα σε επίπεδο πράξης.
Και εδώ ισχύει ακριβώς η ίδια αρχή της αναλογικότητας.
𝚬ά𝛎 έ𝛎𝛂ς 𝛑𝛂𝛒𝛂𝛄𝛚𝛄ός 𝛅𝛈𝛌ώ𝛎𝛆𝛊 𝛆𝛎𝛐𝛑𝛐𝛊𝛈𝛍έ𝛎𝛈 «𝛑𝛌ά𝛋𝛂» 𝛑.𝛘. 𝟐𝟓 𝛔𝛕𝛒𝛆𝛍𝛍ά𝛕𝛚𝛎, 𝛍𝛆 𝛆𝛎𝛊𝛂ί𝛂 𝛋𝛂𝛌𝛌𝛊έ𝛒𝛄𝛆𝛊𝛂, 𝛂𝛑𝛐𝛕𝛆𝛌𝛐ύ𝛍𝛆𝛎𝛈 𝛂𝛑ό 𝛆𝛑𝛊𝛍έ𝛒𝛐𝛖ς 𝛂𝛄𝛒𝛐𝛕𝛆𝛍ά𝛘𝛊𝛂 𝛍𝛊𝛋𝛒ό𝛕𝛆𝛒𝛂 𝛕𝛚𝛎 𝟐𝟎 𝛔𝛕𝛒𝛆𝛍𝛍ά𝛕𝛚𝛎, 𝛋𝛂𝛊 𝛕𝛐 𝛔ύ𝛔𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛆𝛎𝛕𝛐𝛑ί𝛇𝛆𝛊 𝛑𝛒ό𝛃𝛌𝛈𝛍𝛂 𝛔𝛆 έ𝛎𝛂 ή 𝛑𝛆𝛒𝛊𝛔𝛔ό𝛕𝛆𝛒𝛂 𝛂𝛑ό 𝛂𝛖𝛕ά, 𝛕ό𝛕𝛆 𝛑𝛒έ𝛑𝛆𝛊 𝛎𝛂 𝛑𝛌𝛈𝛒𝛚𝛉𝛆ί 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛐 𝛐𝛒𝛉ό 𝛍έ𝛒𝛐ς 𝛕𝛈ς έ𝛋𝛕𝛂𝛔𝛈ς 𝛋𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛅𝛐𝛉𝛆ί 𝛘𝛒ό𝛎𝛐ς 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛈 𝛅𝛊ό𝛒𝛉𝛚𝛔𝛈 𝛕𝛐𝛖 𝛑𝛒𝛐𝛃𝛌𝛈𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋𝛐ύ 𝛕𝛍ή𝛍𝛂𝛕𝛐ς.
Δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε λογικό να παραμένει απλήρωτη ολόκληρη η «πλάκα».
𝚻𝛐 𝛇ή𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛂𝛖𝛕ό 𝛄ί𝛎𝛆𝛕𝛂𝛊 𝛂𝛋ό𝛍𝛈 𝛑𝛊𝛐 έ𝛎𝛕𝛐𝛎𝛐 ό𝛕𝛂𝛎 𝛂𝛋ό𝛍𝛈 𝛋𝛂𝛊 𝛈 𝛆𝛎𝛐𝛑𝛐𝛊𝛈𝛍έ𝛎𝛈 «𝛑𝛌ά𝛋𝛂», 𝛍𝛆 𝛆𝛎𝛊𝛂ί𝛂 𝛋𝛂𝛌𝛌𝛊έ𝛒𝛄𝛆𝛊𝛂, 𝛂𝛑𝛐𝛕𝛆𝛌𝛐ύ𝛍𝛆𝛎𝛈 𝛂𝛑ό 𝛑𝛐𝛌𝛌ά 𝛍𝛊𝛋𝛒ά 𝛂𝛄𝛒𝛐𝛕𝛆𝛍ά𝛘𝛊𝛂, 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛔𝛕𝛐 𝛔ύ𝛎𝛐𝛌ό 𝛕𝛈ς 𝛍𝛊𝛋𝛒ό𝛕𝛆𝛒𝛈 𝛕𝛚𝛎 𝟐𝟎 𝛔𝛕𝛒𝛆𝛍𝛍ά𝛕𝛚𝛎….
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αίσθηση αδικίας εντείνεται και η εμπιστοσύνη προς το σύστημα κλονίζεται.
𝟒. 𝚶𝛊𝛋𝛐𝛌𝛐𝛄𝛊𝛋ά 𝛔𝛘ή𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛍𝛆 𝛑𝛒𝛂𝛋𝛕𝛊𝛋ά 𝛂𝛅𝛊έ𝛏𝛐𝛅𝛂
Στα οικολογικά σχήματα διαπιστώθηκαν λειτουργικά κενά:
-Δεν υπάρχει δυνατότητα καταχώρησης συγκεκριμένων παρεμβάσεων (π.χ. κομπόστ).
-Σε ορισμένες περιπτώσεις η εφαρμογή επιτρέπεται έως 31/12, αλλά το σύστημα δεν δέχεται καταχώρηση μετά την ημερομηνία.
-Παραγωγοί που τήρησαν τις υποχρεώσεις τους δεν μπορούν να το αποδείξουν ψηφιακά.
Όταν η εφαρμογή προηγείται της δυνατότητας καταγραφής, δημιουργείται διοικητικό αδιέξοδο.
𝟓. 𝚫𝛈𝛍ό𝛔𝛊𝛆ς 𝛆𝛋𝛕ά𝛔𝛆𝛊ς – 𝚱𝛚𝛅𝛊𝛋ός 𝟓𝟒𝟑𝟓𝟎
Το σχετικό θεματικό επίπεδο δεν είχε φορτωθεί έγκαιρα στο σύστημα.
Αποτελέσματα:
-Ενημέρωση εκ των υστέρων.
-Καμία προειδοποίηση κατά την υποβολή.
-Αβεβαιότητα ως προς την επιλεξιμότητα.
𝟔. 𝚱𝛚𝛅𝛊𝛋𝛐ί 𝟗𝟓*** 𝛋𝛂𝛊 𝟗𝟕*** – 𝚫𝛆𝛔𝛍𝛆ύ𝛔𝛆𝛊ς 𝛘𝛚𝛒ίς 𝛔𝛂𝛗ές 𝛑𝛌𝛂ί𝛔𝛊𝛐
-Έχουν ενταχθεί στον πίνακα κωδικών ευρημάτων, αλλά χωρίς δυνατότητα διορθώσεων.
-Δεν έχουν πραγματοποιηθεί πληρωμές για 2024 και 2025.
-Δεν υπάρχει ενημέρωση για το χρονοδιάγραμμα.
Η έλλειψη πληροφόρησης είναι συχνά πιο επιβαρυντική από την ίδια την καθυστέρηση.
𝟕. 𝐌𝐨𝐧𝐢𝐭𝐨𝐫𝐢𝐧𝐠 – Έ𝛌𝛌𝛆𝛊𝛙𝛈 𝛅𝛖𝛎𝛂𝛕ό𝛕𝛈𝛕𝛂ς 𝛂𝛎𝛕ί𝛅𝛒𝛂𝛔𝛈ς
Μετά την ανάρτηση των αποτελεσμάτων monitoring:
-Θα υπάρχει δυνατότητα αποστολής φωτογραφιών;
-Θα προβλέπεται διαδικασία ένστασης;
-Θα υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα τεκμηρίωσης της θέσης του παραγωγού;
Ο παραγωγός πρέπει να έχει τα μέσα να αποδείξει τη συμμόρφωσή του. Χωρίς δικαίωμα τεκμηρίωσης ή ένστασης, ο έλεγχος κινδυνεύει να μετατραπεί σε μονόδρομη διαδικασία, όπου η διοικητική κρίση δεν επιδέχεται αντίλογο.
𝚪𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛕𝛐 𝛋𝛂𝛕𝛂𝛌ά𝛃𝛐𝛖𝛍𝛆 ό𝛌𝛐𝛊:
𝚻𝛂 𝛑𝛒𝛐𝛃𝛌ή𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛂𝛖𝛕ά 𝛅𝛆𝛎 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛂𝛑𝛌ές 𝛕𝛆𝛘𝛎𝛊𝛋ές 𝛅𝛖𝛔𝛌𝛆𝛊𝛕𝛐𝛖𝛒𝛄ί𝛆ς.
𝚨𝛗𝛐𝛒𝛐ύ𝛎 𝛕𝛈 𝛉𝛆𝛍𝛆𝛌𝛊ώ𝛅𝛈 𝛔𝛘έ𝛔𝛈 𝛆𝛍𝛑𝛊𝛔𝛕𝛐𝛔ύ𝛎𝛈ς 𝛍𝛆𝛕𝛂𝛏ύ 𝛂𝛄𝛒ό𝛕𝛈 𝛋𝛂𝛊 𝛋𝛒ά𝛕𝛐𝛖ς.
Όταν:
-δεν υπάρχει σαφής αιτιολόγηση,
-δεν παρέχεται στοχευμένη πληροφόρηση για διόρθωση,
-δεν προβλέπεται δυνατότητα ένστασης,
-δεν εφαρμόζεται η αρχή της αναλογικότητας,
τότε το σύστημα από εργαλείο στήριξης μετατρέπεται σε μηχανισμό ανασφάλειας και τιμωρίας.
𝞖 ύ𝞹𝞪𝞲𝞱𝞺𝞸ς 𝞳𝞪𝞲 𝞸 𝞪𝞬𝞺𝞸𝞽𝞲𝞳ός 𝞳ό𝞼𝞵𝞸ς 𝞭𝞮𝞶 𝞯𝞰𝞽𝞸ύ𝞶 𝞹𝞺𝞸𝞶𝞸𝞵𝞲𝞪𝞳ή 𝞵𝞮𝞽𝞪𝟀𝞮ί𝞺𝞲𝞼𝞰.
𝞕𝞰𝞽𝞸ύ𝞶 𝞼𝞪𝞿ή𝞶𝞮𝞲𝞪, 𝞭𝞲𝞪𝞿ά𝞶𝞮𝞲𝞪 𝞳𝞪𝞲 𝞳𝞪𝞶ό𝞶𝞮ς 𝞬𝞶𝟂𝞼𝞽𝞸ύς 𝞮𝞳 𝞽𝟂𝞶 𝞹𝞺𝞸𝞽έ𝞺𝟂𝞶.
𝞕𝞰𝞽𝞸ύ𝞶 𝞭ί𝞳𝞪𝞲𝞰 𝞳𝞪𝞲 𝞪𝞶𝞪𝞴𝞸𝞬𝞲𝞳ή 𝞮𝞿𝞪𝞺𝞵𝞸𝞬ή 𝞽𝞸𝞾ς.
𝞙𝞪𝞲 𝞹ά𝞶𝟂 𝞪𝞹’ ό𝞴𝞪, 𝞯𝞰𝞽𝞸ύ𝞶 έ𝞶𝞪 𝞼ύ𝞼𝞽𝞰𝞵𝞪 𝞹𝞸𝞾 𝞶𝞪 𝞪𝞶𝞪𝞬𝞶𝟂𝞺ί𝞯𝞮𝞲 𝞽𝞰𝞶 𝞹𝞺𝞪𝞬𝞵𝞪𝞽𝞲𝞳ή 𝞳𝞪𝞴𝞴𝞲έ𝞺𝞬𝞮𝞲𝞪 𝞳𝞪𝞲 𝞶𝞪 𝞼𝞽𝞰𝞺ί𝞯𝞮𝞲 𝞽𝞰𝞶 𝞹𝞪𝞺𝞪𝞬𝟂𝞬ή – 𝞶𝞪 𝞵𝞰𝞶 𝞹𝞪𝞬ώ𝞶𝞮𝞲 𝞸𝞴ό𝞳𝞴𝞰𝞺𝞰 𝞽𝞰𝞶 𝞹𝞪𝞺𝞪𝞬𝟂𝞬ή 𝞬𝞲𝞪 έ𝞶𝞪 𝞵𝞮𝞺𝞲𝞳ό 𝞴ά𝞱𝞸ς 𝞳𝞪𝞲 𝞶𝞪 𝞵𝞰𝞶 𝞮𝞬𝞳𝞴𝟂𝞫ί𝞯𝞮𝞲 𝞽𝞰𝞶 𝞪𝞬𝞺𝞸𝞽𝞲𝞳ή 𝞸𝞲𝞳𝞸𝞶𝞸𝞵ί𝞪 𝞼𝞮 𝞪𝞴𝞬𝞸𝞺𝞲𝞱𝞵𝞲𝞳ές 𝞪𝞼ά𝞿𝞮𝞲𝞮ς.
𝞒𝞲𝞪𝞽ί 𝞽ό𝞽𝞮 𝞭𝞮𝞶 𝞵𝞲𝞴ά𝞵𝞮 𝞬𝞲𝞪 έ𝞴𝞮𝞬𝟀𝞸. 𝞛𝞲𝞴ά𝞵𝞮 𝞬𝞲𝞪 𝞪𝞭𝞲𝞳ί𝞪.
Αθανάσιος Μπαντής
13.02.2026
Π̳α̳ρ̳ά̳δ̳ε̳ι̳γ̳μ̳α̳ κ̳α̳τ̳α̳ν̳ό̳η̳σ̳η̳ς̳ τ̳ο̳υ̳ π̳ρ̳ο̳β̳λ̳ή̳μ̳α̳τ̳ο̳ς̳:̳
𝚺𝛕𝛈𝛎 𝛆𝛊𝛋ό𝛎𝛂 𝛑𝛐𝛖 𝛃𝛌έ𝛑𝛆𝛕𝛆, έ𝛎𝛂ς 𝛂𝛄𝛒ό𝛕𝛈ς, 𝛍έ𝛔𝛚 «𝛂𝛎𝛕𝛂𝛌𝛌𝛂𝛄ώ𝛎» 𝛄𝛊𝛂 𝛍𝛆ί𝛚𝛔𝛈 𝛕𝛐𝛖 𝛋ό𝛔𝛕𝛐𝛖ς 𝛑𝛂𝛒𝛂𝛄𝛚𝛄ής 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛎ί𝛔𝛘𝛖𝛔𝛈 𝛕𝛈ς 𝛃𝛊𝛚𝛔𝛊𝛍ό𝛕𝛈𝛕𝛂ς 𝛕𝛈ς 𝛆𝛋𝛍𝛆𝛕ά𝛌𝛌𝛆𝛖𝛔ής 𝛕𝛐𝛖, 𝛋𝛂𝛕ά𝛗𝛆𝛒𝛆 𝛎𝛂 𝛆𝛎𝛐𝛑𝛐𝛊ή𝛔𝛆𝛊 𝟏𝟑 𝛂𝛄𝛒𝛐𝛕𝛆𝛍ά𝛘𝛊𝛂 𝛔𝛆 𝛍ί𝛂 «𝛑𝛌ά𝛋𝛂» 𝛔𝛖𝛎𝛐𝛌𝛊𝛋ής έ𝛋𝛕𝛂𝛔𝛈ς 𝟐𝟓 𝛔𝛕𝛒𝛆𝛍𝛍ά𝛕𝛚𝛎.
𝚬ά𝛎 𝛂𝛋ό𝛍𝛈 𝛋𝛂𝛊 έ𝛎𝛂 (𝟏 ) 𝛂𝛑ό 𝛂𝛖𝛕ά 𝛕𝛂 𝛅𝛆𝛋𝛂𝛕𝛒ί𝛂 (𝟏𝟑) 𝛂𝛄𝛒𝛐𝛕𝛆𝛍ά𝛘𝛊𝛂 έ𝛘𝛆𝛊 𝛋𝛂𝛕𝛂𝛘𝛚𝛒𝛈𝛉𝛆ί 𝛌𝛂𝛎𝛉𝛂𝛔𝛍έ𝛎𝛂 – 𝛌ό𝛄𝛚 𝚨𝚻𝚨𝚱, έ𝛋𝛕𝛂𝛔𝛈ς, 𝛔𝛖𝛎𝛊𝛅𝛊𝛐𝛋𝛕𝛈𝛔ί𝛂ς ή 𝛆𝛋𝛋𝛒𝛆𝛍ό𝛕𝛈𝛕𝛂ς 𝛋𝛌𝛈𝛒𝛐𝛎𝛐𝛍𝛊άς – 𝛕ό𝛕𝛆 𝛐𝛌ό𝛋𝛌𝛈𝛒𝛈 𝛈 «𝛑𝛌ά𝛋𝛂» 𝛕𝛚𝛎 𝟐𝟓 𝛔𝛕𝛒𝛆𝛍𝛍ά𝛕𝛚𝛎 𝛅𝛆𝛎 𝛑𝛌𝛈𝛒ώ𝛎𝛆𝛕𝛂𝛊.
𝚱𝛂𝛊 𝛔𝛆 𝛑𝛐𝛌𝛌ές 𝛑𝛆𝛒𝛊𝛑𝛕ώ𝛔𝛆𝛊ς 𝛅𝛆𝛎 𝛑𝛒𝛐𝛔𝛅𝛊𝛐𝛒ί𝛇𝛆𝛕𝛂𝛊 𝛆𝛑𝛂𝛋𝛒𝛊𝛃ώς 𝛑𝛐𝛊𝛐 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛕𝛐 𝛔𝛗ά𝛌𝛍𝛂.
𝚬ί𝛎𝛂𝛊 𝛂𝛖𝛕ό 𝛅ί𝛋𝛂𝛊𝛐 𝛋𝛂𝛊 𝛔𝛚𝛔𝛕ό;
