Με αφορμή και τον νέο τους δίσκο «Δάκρυα από Τσιμέντο», οι ΡΕΥΜΑ 102 επιστρέφουν ζωντανά, έτοιμοι να μεταφέρουν την ένταση τους στη σκηνή
Με αφορμή το live που θα δώσουν οι ΡΕΥΜΑ 102 την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου στο Fuzzy Logic, τους παρουσιάζουμε ως μια από τις πιο συνεπείς και ανήσυχες παρουσίες της synth punk/post punk σκηνής της Θεσσαλονίκης.
Το σχήμα, που δημιουργήθηκε το 2015, έχει διαμορφώσει έναν χαρακτηριστικό ήχο, συνδυάζοντας αναλογικά synthesizers με τον ωμό παλμό του post punk. Στα δέκα χρόνια πορείας τους έχουν εμφανιστεί σε αυτοοργανωμένα στέκια και καθιερωμένες μουσικές σκηνές εντός και εκτός πόλης, ενώ μοιράστηκαν το stage με σημαντικά ελληνικά και διεθνή συγκροτήματα. Με αφορμή και τον νέο τους δίσκο «Δάκρυα από Τσιμέντο», επιστρέφουν ζωντανά, έτοιμοι να μεταφέρουν την ένταση και την ατμόσφαιρά τους στη σκηνή.
Φέτος γιορτάζουν δέκα χρόνια δράσης στην punk/post punk/underground κοινότητα — από αυτοοργανωμένα στέκια μέχρι μεγαλύτερες μουσικές σκηνές σε Θεσσαλονίκη και πολλές ακόμη πόλεις (Βόλος, Λάρισα, Κοζάνη, Καβάλα, Ιωάννινα, Αθήνα, Ξάνθη, Ηράκλειο, Σόφια). Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως Panx Romana, Abrasive Wheels, Chron Gen, Μ.Α.t.Ε, Head On, Chain Cult κ.ά.
-Συμπληρώνετε δέκα χρόνια στη σκηνή. Πώς έχει εξελιχθεί ο ήχος και η ταυτότητά σας από το 2015;
Το 2015 ξεκινήσαμε να παίζουμε έχοντας επιρροές από την post punk σκηνή των 90s αλλά και την εγχώρια πανκ σκηνή, με τον Αποστόλη να έχει ήδη πολλούς στίχους και μουσικές ιδέες έτοιμες για να τις κάνουμε ολοκληρωμένα κομμάτια, οπότε μπορούμε να πούμε ότι δεν ξεκινήσαμε από το μηδέν. Το όραμα υπήρχε και εμείς το εμπλουτίσαμε. Στην αρχή πειραματιστήκαμε με τον νευρικό ήχο, τα γρήγορα κοφτά τύμπανα και στη συνέχεια μπήκε και ο πιο ηλεκτρονικός στοιχειωμένος ήχος του synthesizer, τα πιο αγχωμένα/αγχωτικά θεματάκια στα πλήκτρα και τα έντονα εφέ στα σύνθια μπήκαν μετά τον πρώτο δίσκο. Η πρόθεση πάντα υπήρχε αλλά μέσα στα χρόνια μπήκαμε περισσότερο στο παιχνίδι και εξοικειωθήκαμε με το στυλ που εξαρχής μας άρεσε και μπορέσαμε να αρχίσουμε να κινούμαστε πιο άνετα μέσα στο synthpunk στοιχείο.
-Τι σας ενέπνευσε στη δημιουργία του «Δάκρυα από Τσιμέντο» και ποιο μήνυμα θέλετε να μεταφέρετε;
Στον δίσκο έχουμε τα κομμάτια «Δάκρυα» και «Τσιμέντο». Μας άρεσε η εικόνα των τσιμεντένιων δακρύων, ο συμβολισμός που βγάζει για μας, ότι ακόμα και τα δάκρυά μας εδώ που ζούμε, είναι κι αυτά από τσιμέντο. Είναι μια σύνδεση που ήρθε από μόνη της και την κρατήσαμε, συνοψίζει όλα όσα νιώθουμε και θέλουμε να δείξουμε.
-Πώς προσεγγίζετε τον συνδυασμό αναλογικών synths και post-punk ηχοτοπίων στη σύνθεση;
Διαισθητικά περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο. Δοκιμάζουμε πράγματα στις πρόβες, όπως και όλες οι μπάντες, φυσικά, και επειδή τα περισσότερα κομμάτια ξεκινάνε έχοντας ήδη όλους τους στίχους έτοιμους, τα μουσικά θέματα και τα εφέ πάνε και «κουμπώνουν» ευκολότερα πάνω στις λέξεις. Για να το θέσω και λίγο πιο… καλλιτεχνικά, η δραματουργία υπάρχει, εμείς σκηνοθετούμε με μια μεγαλύτερη ευκολία, γιατί πλέον επίσης ξέρουμε μουσικά πού κινούμαστε. Ο πειραματισμός και το τζαμάρισμα πάνω στα νέα κομμάτια είναι κάτι που ανυπομονούμε να κάνουμε, όταν ο Αποστόλης (που γράφει όλους τους στίχους) μας λέει «παιδιά έφερα κομμάτι».
-Ποια live ή συνεργασίες σας έχουν σημαδέψει περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια;
Την άνοιξη του 2017, πολύ στις αρχές μας, είχαμε την χαρά να ανοίξουμε τους Panx Romana στην σκηνη του WE στην Θεσσαλονίκη. Για μας ήταν σουρεαλιστική εμπειρία τότε, να παίζουμε στην ίδια σκηνή με αυτούς τους θρύλους, και μάλιστα στην αρχή της πορείας μας σαν μπάντα, με οριακά χιλιάδες κόσμο κάτω, ήταν μια εμπειρία που δε θα ξεχάσουμε.
Έκτοτε έχουμε κάνει αρκετά live, σε διάφορους χώρους, κοινωνικούς χώρους, καταλήψεις, κάποια bars και live stages. Όλα τα live που έχουμε κάνει στην Φάμπρικα Υφανέτ τα αγαπήσαμε, είναι χώρος που στηρίζουμε και εκτιμάμε, και το ίδιο ισχύει και για τα χρόνια της ΒΙΟ.ΜΕ., όσες φορές είχαμε την ευκαιρία να παίξουμε και σε εκείνο τον χώρο.
-Πώς διαφοροποιείται η ανταπόκριση του κοινού στις πόλεις όπου έχετε εμφανιστεί;
Για να το πω ανεπίσημα, παντού ψιλοχαμός γίνεται. Το είδος μουσικής που παίζουμε και το κοινό που ακούει την μουσική μας αλλά και αλλες μπάντες στο ίδιο ρεύμα με εμάς, είναι πάντα ένθερμο, ανεξαρτήτως ηλικίας και προέλευσης. Σίγουρα σε καταλήψεις και κοινωνικούς χώρους υπάρχει περισσότερος παλμός γιατί οι χώροι αυτοί σφύζουν από ζωή και ανάγκη για δημιουργική διέξοδο, τα άτομα που τρέχουν αυτούς τους χώρους είναι ιδιαίτερα ενεργά και υπάρχει πολλή εκτόνωση σε εκείνα τα live, σε όλες τις πόλεις, από Θεσσαλονίκη και Αθήνα, μέχρι Καβάλα, Λάρισα, Ηράκλειο!
-Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου;
Πέρα από την παρουσίαση του δίσκου εντός και εκτός Θεσσαλονίκης, έχουμε σκοπό να ξεκινήσουμε να φτιάχνουμε καινουρια κομμάτια, οπότε χωρίς να πρωτοτυπήσουμε, θα πούμε lives και πρόβες!
