Η αξία της δημόσιας παρουσίας δεν κρίνεται από τη συχνότητα των παρεμβάσεων, αλλά από τις προτεραιότητες που αυτές αποκαλύπτουν

του Αθανασίου Μπαντή

Στη δημόσια ζωή δεν αρκεί να είσαι διαρκώς παρών. Σημασία έχει πού επιλέγεις να στρέφεις την προσοχή σου, πότε επιλέγεις να μιλήσεις και, κυρίως, για ποια θέματα θεωρείς ότι αξίζει να τοποθετηθείς.

Κάθε δημόσια εμφάνιση, κάθε ανάρτηση και κάθε σχόλιο αποτελεί μια πολιτική επιλογή. Δεν είναι ουδέτερες πράξεις. Είναι επιλογές που αποκαλύπτουν τι θεωρεί κάποιος άξιο δημόσιας προβολής και τι αφήνει να περνά σχεδόν απαρατήρητο. Κάθε δημόσια παρέμβαση αποτελεί μια έμμεση δήλωση προτεραιοτήτων.

Σε μια περίοδο όπου οι πολίτες δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα της καθημερινότητας, αποφεύγω σκόπιμα να αναφερθώ σε συγκεκριμένα ζητήματα, γιατί θα μπορούσα άθελά μου να αδικήσω άλλα εξίσου σημαντικά. Άλλωστε, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιο πρόβλημα προηγείται, αλλά αν ο δημόσιος λόγος αντανακλά τις πραγματικές αγωνίες της κοινωνίας.

Η κοινωνία περιμένει σοβαρότητα, ουσιαστικές παρεμβάσεις και πολιτικό λόγο που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές της ανάγκες. Περιμένει ανθρώπους που θα αξιοποιούν τη δημόσια παρουσία τους για να αναδεικνύουν όσα απασχολούν τους πολίτες και όχι όσα απλώς συγκεντρώνουν περισσότερη δημοσιότητα.

Ο δημόσιος λόγος δεν κρίνεται μόνο από όσα λέγονται, αλλά και από όσα επιλέγεται να μη λέγονται. Γιατί η σιωπή απέναντι στα μεγάλα ζητήματα και η υπερβολική ενασχόληση με τα επουσιώδη αποτελούν, επίσης, μια σαφή πολιτική επιλογή.

Όταν η εικόνα αρχίζει να υπερισχύει της ουσίας, δημιουργείται εύλογα η εντύπωση ότι η επικοινωνία αποκτά μεγαλύτερη αξία από την ευθύνη. Και όταν η πολιτική περιορίζεται στη διαχείριση της εικόνας, κινδυνεύει να απομακρυνθεί από τον πραγματικό της σκοπό: την εκπροσώπηση των αναγκών της κοινωνίας.

Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν κερδίζεται με αβρότητες, δημόσιες φιλοφρονήσεις ή διαρκή παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κερδίζεται με συνέπεια, έργο, τεκμηριωμένο λόγο, θεσμική σοβαρότητα και ξεκάθαρη προσήλωση στα προβλήματα που πραγματικά απασχολούν την κοινωνία.

Οι πολίτες μπορεί να ξεχάσουν μια δήλωση. Δύσκολα όμως ξεχνούν τις προτεραιότητες που αποκαλύπτει μια δημόσια στάση. Εκεί αποτυπώνεται η πραγματική πολιτική αντίληψη.

Στο τέλος, η δημόσια παρουσία δεν αξιολογείται από το πόσο συχνά εμφανίζεται κάποιος, ούτε από το πόσο εύστοχα σχολιάζει την επικαιρότητα. Αξιολογείται από το αν οι παρεμβάσεις του προσθέτουν αξία στον δημόσιο διάλογο και αν υπηρετούν όσα πραγματικά απασχολούν την κοινωνία.

Γιατί οι δημόσιες παρεμβάσεις αποκαλύπτουν όχι μόνο τον χαρακτήρα, αλλά και την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων.

Και αυτή, τελικά, είναι που αξιολογείται.