Πόνημα από τον ενεργό πολίτη ερευνητή και συγγραφέα Δημοσθένη Κοσλίδη-Θαυμασμός του συγγραφέα για την πρωτοπορία των Πρωταίων
Ο ενεργός πολίτης, ερευνητής και συγγραφέας οκτώ βιβλίων Δημοσθένης Κοσλίδης με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνει γνωστό ότι θα εκδώσει βιβλίο με τίτλο: « Ο θαυμαστός κόσμος του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου… Άρης Πρώτης ένας αιώνας ζωή».
Εκφράζει τον θαυμασμό του για τους προγόνους του και την πρωτοπορία τους να ιδρύσουν εκείνα τα χρόνια με νωπές τις πληγές από τη Βουλγαρική κατοχή του 1916-1917 ποδοσφαιρικό σωματείο «Άρης» στην Πρώτη το 1926, αφού είχαν προηγηθεί το 1925 ο Σύλλογος Φιλόμουσων Η ΠΡΟΟΔΟΣ και η Φιλαρμονική. Ο Άρης Πρώτης και ο Ολυμπιακός Ροδόπολης είναι τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία του Νομού Σερρών αφού ιδρύθηκαν το 1926.
Στην ανάρτησή του αναφέρονται τα εξής:
Καθώς βρίσκομαι στη διαδικασία της συγγραφής του καινούργιου πονήματός μου: Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ….ΑΡΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΖΩΗ, μου γεννάται η απορία και με διακατέχει ο απέραντος θαυμασμός συνάμα, πώς σε μια εποχή που τα γνωρίσματα του πολύχρονου οθωμανικού παρελθόντος ήταν ολοζώντανα σ’ όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής και σε καιρούς που οι πληγές από τη Βουλγάρικη κατοχή του 1916-1917 ήταν ακόμα ανεπούλωτες, πόση πίστη και αλληλεγγύη, πόση δύναμη ψυχής κι αγάπη για τον τόπο τους έκρυβαν μέσα τους εκείνοι οι πρόγονοί μας, για να πάρουν τη μεγάλη απόφαση να πρωτοπορήσουν και να δημιουργήσουν το έτος 1926 τον Γυμναστικό Σύλλογο ΑΡΗΣ (το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στον νομό Σερρών που ιδρύθηκε) και την προηγούμενη χρονιά τον Σύλλογο Φιλόμουσων Η ΠΡΟΟΔΟΣ και τη Φιλαρμονική! Το αισθητήριό τους, απέδειξαν με τα θαυμαστά έργα τους, πως ήταν αξεπέραστο, το βάθος της σκέψης τους ασυναγώνιστο και κανένα εμπόδιο δεν ήταν δυνατόν να ανακόψει τη δημιουργική τους ορμή.
Δεν αρκούνταν στο απλό κύλισμα της ζωής, κολλημένοι στις αμετάβλητες για αιώνες συνήθειες και αξίες που επικρατούσαν στις περίκλειστες κοινωνίες της ελληνικής υπαίθρου, έθεταν ερωτήματα για τη μελλοντική πορεία του τόπου τους και πάσχιζαν να δημιουργήσουν καινούργιες συνθήκες για τα παιδιά τους, να εναρμονίζονται με τις σύγχρονες ανάγκες που επικρατούσαν στις εξελιγμένες, τις μοντέρνες κοινωνίες. Ο ελεύθερος χρόνος είθισται να αφιερώνεται από τους ανθρώπους σε παιγνιώδεις δραστηριότητες, όμως, για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου μας γίνεται προσπάθεια για την οργανωμένη και παραγωγική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των παιδιών και των νέων γενικά μέσα από τη συλλογική άθληση και τη μουσική. Κι έτσι προέκυψαν ακριβώς την ίδια περίοδο οι δύο σύλλογοι, η δράση των οποίων συνεχίζεται αδιαλείπτως και με απόλυτη επιτυχία μέχρι και τις μέρες μας και αποτελούν αξιόπιστο δείκτη του εκσυγχρονισμού και τελικά της μετάβασης του οικισμού μας από έναν κόσμο παραδοσιακό και περιχαρακωμένο, σε έναν σύγχρονο και ανοιχτό κοινωνικά, που ενσωματώνει την έννοια της σχόλης με νέους, διαφορετικούς όρους.
