Η ανασύνταξη της αγροτικής παραγωγής ως όρος επιβίωσης και προοπτικής για την Π.Ε. Σερρών-Δεν μας αξίζει να είμαστε τελευταίοι

Τώρα που τα φώτα των αγροτικών κινητοποιήσεων έπεσαν, το ζήτημα του πρωτογενούς τομέα δεν πρέπει να σβήσει από τη δημόσια συζήτηση στην Π.Ε. Σερρών. Η οικονομία του τόπου μας στηρίζεται στην αγροτική παραγωγή, αυτή μπορεί να συγκρατήσει τον πληθυσμό στα χωριά μας, τα οποία συρρικνώνονται και, μαθηματικά, απειλούνται με αφανισμό – δεν θα υπάρχουν σε λίγα χρόνια.

Για δεκαετίες, η «χρυσή εποχή» των επιδοτήσεων έβαλε το διαρθρωτικό πρόβλημα της Ελληνικής γεωργίας κάτω από το χαλί. Πριν από είκοσι ή τριάντα  χρόνια έπρεπε να γίνει το μεγάλο άλμα, αντί να επαναπαυθούμε στο προστατευτικό δίχτυ των κοινοτικών ενισχύσεων.

Στο σύνθετο σκηνικό της παγκοσμιοποιημένης αγοράς απαιτούνται μικρά και μεγάλα βήματα, ώστε οι αγρότες μας να πάψουν να «τηγανίζονται» και να αποκτήσουν βιώσιμο εισόδημα.

Οι φορείς του τόπου μας οφείλουν να στραφούν με σοβαρότητα σε αυτή την προσπάθεια, να ταράξουν με τη δράση τους την παγιωμένη, και σε μεγάλο βαθμό τεχνητά διαμορφωμένη, αρνητική πραγματικότητα. Να πάψουν να αναλώνονται σε μια αβλαβή διέλευση από τις θέσεις ευθύνης. Αντί για «γιορτές και πανηγύρεις» και χαϊδέματα «συμπαράστασης», ας ασχοληθούν σοβαρά με την  ανάσχεση της ζοφερής προοπτικής.

Ας δουλέψουν, με πραγματικό ενδιαφέρον,  στην κατεύθυνση να απαλλαγεί, σε πρώτη φάση, ο αγροτικός τομέας από τον βρόγχο της απίστευτης γραφειοκρατίας που πνίγει κάθε προσπάθεια προκοπής. Και στη συνέχεια να υπάρξει η αναγκαία αναδιάρθρωση καλλιεργειών –  έχουμε γράψει επανειλημμένα για το ζήτημα.

Σε όλους μας, και ιδίως στις ηγεσίες, εναπόκειται να υπερασπιστούμε τον τόπο μας. Με μια έντονη και συντονισμένη προσπάθεια να αντιστρέψουμε την παρακμιακή εικόνα του νομού μας. Να ξεκολλήσουμε από τον διάχυτο πεσιμισμό και να μπούμε στις ράγες κάποιας ανάπτυξης. Δεν μας αξίζει να βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις της χώρας μας.