«Κάτι πήγε πολύ στραβά όλα αυτά τα 3 χρόνια», γράφει σε ανάρτησή του ο Γιώργος Στάμτσης
Ο Σερραίος Γιώργος Στάμτσης, με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, εκφράζει τη βαθιά θλίψη, τον προβληματισμό και την έντονη ανησυχία του για την τραγική υπόθεση του θανάτου 17χρονου στις Σέρρες, θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για τις ευθύνες των αρμόδιων Αρχών και την κρατική μέριμνα απέναντι στη νεανική παραβατικότητα και την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Αναλυτικά στην ανάρτησή του αναφέρει
«Σοκαρισμένος, όπως όλοι μας, παρακολουθώ την τραγική σερραϊκή επικαιρότητα με τον ξυλοδαρμό ανηλίκου από ανήλικο που κατέληξε στον θάνατο του 17χρονου παιδιού. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» από τον Σεπτέμβριο 2022 είχε ενημερώσει τις αρμόδιες Αρχές για τις άθλιες οικογενειακές συνθήκες μέσα στις οποίες ζούσε ο, τώρα, 15χρονος ανήλικος που κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση. Δεν ξέρουμε πώς αντέδρασαν οι κρατικές υπηρεσίες μετά από αυτή την ενημέρωση, εάν και ποιες προσπάθειες έγιναν προκειμένου ο 15χρονος και ο αδερφός του να μεγαλώσουν σε κατάλληλες συνθήκες. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι 3 χρόνια μετά βρισκόμαστε μπροστά σε μια τραγική πράξη, τον θάνατο ενός νεαρού παιδιού. Άρα κάτι πήγε πολύ στραβά όλα αυτά τα 3 χρόνια. Και δεν μπορώ να το δω αυτό ως ένα μεμονωμένο περιστατικό. Απλά μάς διδάσκουν να ξεχνάμε πολύ εύκολα.
Όμως τα ερωτήματα παραμένουν; Τι έγινε ή τι δεν έγινε από τις αρμόδιες Αρχές και υπηρεσίες για τις οικογενειακές συνθήκες στις οποίες συνέχιζε να μεγαλώνει ο 15χρονος. Γιατί αυτό το πρόβλημα αφέθηκε να ξεφύγει από τα όρια της οικογένειας και να μετατραπεί σε μια τραγωδία της ευρύτερης κοινωνίας;
Διότι είναι ένα πράγμα να μην μπορεί το κράτος και οι υπηρεσίες του να δώσουν λύσεις για όλες τις διαλυμένες οικογένειες που υπάρχουν -και όντως κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο- και είναι άλλο πράγμα να μην μπορεί το ίδιο το Κράτος να προστατεύσει τα μέλη μιας τοπικής κοινωνίας από παραβατικές συμπεριφορές ενηλίκων ή ανηλίκων. Και ειδικά όταν αυτές φτάνουν στον θάνατο ενός 17χρονου παιδιού. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής τους, έτσι ορίζει το Σύνταγμά μας κι εμείς δεν μπορεί παρά να απαιτούμε από το οργανωμένο Κράτος και την Κυβέρνηση να κάνει ό,τι πρέπει, χωρίς καμία ολιγωρία, για να τηρεί αυτή τη συνταγματική επιταγή. Ειδικά όταν πρόκειται για τη ζωή των παιδιών μας.
Κι επειδή δεν θέλουμε να ζούμε σε μια κοινωνία που λίγο-λίγο θα χάνει την ανθρωπιά της, κι επειδή δεν θέλουμε να είναι αυτή η παρακαταθήκη μας στις επόμενες γενιές πρέπει τώρα να πούμε ένα ισχυρό «Φτάνει πια!».»
