Το μεγάλο και ζωντανό χωριό του παλαιού Δήμου Αμφίπολης με πρόσφυγες από τον Δυτικό Πόντο και πολιτιστική κληρονομιά

Η Νέα Μπάφρα είναι ένας προσφυγικός οικισμός που δημιουργήθηκε το 1924 από 82 οικογένειες προσφύγων, οι οποίες προέρχονταν από την Πάφρα του Δυτικού Πόντου. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν σε αυτόν κι άλλες οικογένειες Παφραίων από διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Χτισμένη στους πρόποδες του Παγγαίου όρους και γνωστή παλαιότερα ως καπνοχώρι, η Νέα Μπάφρα αποτέλεσε έναν από τους 22 δήμους του νομού που δημιουργήθηκαν με το Σχέδιο «Καποδίστριας» το 1998. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον Δήμο Αμφίπολης. Βρίσκεται στον κόμβο των εθνικών οδών Δράμας – Θεσσαλονίκης και Σερρών – Καβάλας, ενώ οι κύριες καλλιέργειες των κατοίκων είναι το καλαμπόκι, το σιτάρι, το βαμβάκι κι ο ηλιόσπορος. Παράλληλα, ορισμένοι παραγωγοί επιλέγουν καλλιέργειες όπως όσπρια, αμύγδαλα και φιστίκια Αιγίνης. Αποτελεί αντικειμενικά το πιο ζωντανό χωριό του παλαιού Δήμου Κορμίστας χάρη στα καταστήματα και τις υπηρεσίες που διαθέτει, εξυπηρετώντας παράλληλα και τα γειτονικά χωριά.

Η μαθητική κοινότητα και οι υποδομές

Στο χωριό λειτουργεί δημοτικό σχολείο, ενώ οι μικρότεροι μαθητές εξυπηρετούνται από τον παιδικό σταθμό και το νηπιαγωγείο της Πρώτης. Οι μαθητές του γυμνασίου φοιτούν στο Γυμνάσιο Πρώτης, ενώ οι μαθητές του Λυκείου εξυπηρετούνται από τη σχολική μονάδα του Ροδολίβους. Οι μαθητές των τεχνικών λυκείων μετακινούνται προς τη Δράμα για τη φοίτησή τους. Στο χωριό λειτουργούν επίσης ΚΕΠ και αγροτικό ιατρείο, ενώ κάθε Δευτέρα πραγματοποιείται λαϊκή αγορά.

«Είμαστε το χωριό με τη μεγαλύτερη ζωντάνια στον παλιό Δήμο Κορμίστας. Καμία βασική υποδομή δε λείπει από τον τόπο μας», δηλώνει ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, Παναγιώτης Χατζηθεοδωρίδης. Όπως συμπληρώνει το θετικό στοιχείο για τη Νέα Μπάφρα είναι ότι οι κάτοικοί της που παραμένουν δεμένοι με τον τόπο τους. Αρκετοί συνταξιούχοι του πρώτου κύματος μετανάστευσης της δεκαετίας του 1960, οι οποίοι εργάστηκαν στη Γερμανία, έχουν δημιουργήσει σπίτια στο χωριό, στηρίζοντας την τοπική οικονομική και κοινωνική ζωή.

Πολιτισμός και παράδοση

Ο Πολιτιστικός κι Επιμορφωτικός Σύλλογος του χωριού φέρει την ονομασία «Ηλίας Πάνου» κι ιδρύθηκε το 1985. Πήρε το όνομά του από τον πρώτο δάσκαλο της Νέας Μπάφρας και διοργανώνει πολιτιστικές κι εορταστικές εκδηλώσεις από τις αρχές Αυγούστου. Μεγάλο γεγονός για το χωριό αποτελεί η εμποροπανήγυρη που διοργανώνεται με αφορμή τη γιορτή του Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου. Για πολλά χρόνια η διοργάνωση προσέλκυε επισκέπτες ακόμη και από την παραλιακή ζώνη, πριν καθιερωθούν αντίστοιχες εκδηλώσεις και στην Τούζλα για τη γιορτή του Σωτήρος.

Ο πρόεδρος του συλλόγου, Παναγιώτης Χατζησαββίδης, μιλώντας στο LionNews.gr, ανέφερε ότι ο σύλλογος προσπαθεί να κρατήσει ζωντανές τις παραδόσεις και να τις μεταλαμπαδεύσει στις νεότερες γενιές.

Στο χωριό λειτουργεί επίσης το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Νέας Μπάφρας «Γεώργιος Αντωνιάδης». Εκεί φιλοξενείται πλούσιο υλικό με βιβλία, φωτογραφίες και σχεδιαγράμματα, δωρεά του ιστορικού και πανεπιστημιακού Γεωργίου Αντωνιάδη.

Η ποδοσφαιρική ομάδα

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού φέρει το όνομα «Δόξα» κι ιδρύθηκε το 1958. Όσο ήταν ενεργή, αγωνιζόταν κυρίως στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η ομάδα δεν υφίσταται λόγω έλλειψης νέων παιδιών.

Η πληθυσμιακή εικόνα της Νέας Μπάφρας

Στην πρώτη μεταπολεμική απογραφή της ΕΛ.ΣΤΑΤ. το 1951 το χωριό αριθμούσε 966 κατοίκους. Δέκα χρόνια αργότερα σημειώθηκε αύξηση, φτάνοντας τους 1.086 κατοίκους. Το 1971 παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του πληθυσμού λόγω της μετανάστευσης προς την Ευρώπη κι ο αριθμός των κατοίκων μειώθηκε στους 755. Το 1981 απογράφηκαν 845 κάτοικοι, το 1991 οι κάτοικοι έφτασαν τους 991 και το 2001 τους 1.004. Κατά τις επόμενες δύο δεκαετίες όμως η πληθυσμιακή συρρίκνωση υπήρξε έντονη.Το 2011 η Νέα Μπάφρα αριθμούσε μόλις 716 κατοίκους, ενώ στην τελευταία απογραφή έχασε ακόμη περίπου 200 κατοίκους, φτάνοντας πλέον τους 565.

Η Νέα Μπάφρα παραμένει μέχρι σήμερα ένα χωριό με ισχυρή ταυτότητα, βαθιές προσφυγικές ρίζες κι έντονη κοινωνική ζωή. Παρά τις δυσκολίες και τη δημογραφική μείωση των τελευταίων χρόνων οι κάτοικοί της συνεχίζουν να διατηρούν ζωντανές τις παραδόσεις, την ιστορική μνήμη και τη σύνδεσή τους με τον τόπο.