Η Ναταλί Θεοδωρίδου για περισσότερα από 27 χρόνια μετατρέπει το πάθος της για τον χορό σε έμπνευση για δεκάδες παιδιά στις Σέρρες
Για περισσότερα από 27 χρόνια, η Ναταλί Θεοδωρίδου έχει ταυτίσει το όνομά της με τον χορό και ιδιαίτερα με το κλασικό μπαλέτο στις Σέρρες. Με αφοσίωση, πειθαρχία και βαθιά αγάπη για την τέχνη, κατάφερε να δημιουργήσει τη δική της ξεχωριστή πορεία και να καθιερωθεί ως μία από τις πιο αγαπητές και αναγνωρισμένες δασκάλες μπαλέτου της πόλης.
Η σχέση της με τον χορό και το μπαλέτο ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησε πως δεν ήθελε μόνο να χορεύει, αλλά να μεταδώσει αυτή την αγάπη και σε άλλους ανθρώπους, επιλέγοντας συνειδητά τον δρόμο της διδασκαλίας.
Αν και δεν γεννήθηκε στις Σέρρες, η ζωή την έφερε εδώ σε νεαρή ηλικία για οικογενειακούς λόγους. Η ίδια, με χιούμορ αλλά και ειλικρίνεια, χαρακτηρίζει τον εαυτό της «ερωτική μετανάστρια στις Σέρρες», καθώς η προσωπική της ζωή συνδέθηκε βαθιά με την πόλη που έμελλε να γίνει το σπίτι και η επαγγελματική της βάση.
Όταν εγκαταστάθηκε στις Σέρρες, δημιούργησε τη δική της σχολή χορού, επενδύοντας όλη της την ενέργεια και το πάθος σε αυτό που αγαπούσε περισσότερο. Η επαγγελματική της πορεία εξελίχθηκε παράλληλα με τη μητρότητα, μια απαιτητική ισορροπία που, όπως η ίδια παραδέχεται, δεν ήταν πάντα εύκολη.
Σε μια ιδιαίτερα συγκινητική αναφορά, η Ναταλί Θεοδωρίδου δηλώνει πως «χρωστά ένα μεγάλο ευχαριστώ» στη Σερραία δασκάλα χορού Τασούλα Τσικαμπάκα, με την οποία συνεργάστηκε στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα. Θεωρεί πως οι άνθρωποι που σε εμπνέουν στην αρχή της διαδρομής σου αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην πορεία και στην εξέλιξή σου.
Για την ίδια, η μεγαλύτερη ανταμοιβή δεν είναι οι τίτλοι ή οι διακρίσεις, αλλά η σχέση που δημιούργησε όλα αυτά τα χρόνια με τα παιδιά που πέρασαν από τη σχολή της. «Όλα τα παιδιά που πέρασαν τα έχω μέσα στην καρδιά μου», λέει χαρακτηριστικά, εκφράζοντας τη συγκίνησή της βλέποντας τους μαθητές της να εξελίσσονται, είτε ακολουθούν επαγγελματικά τον χώρο του χορού είτε κρατούν τις αξίες και την πειθαρχία που τους δίδαξε το μπαλέτο στην καθημερινή τους ζωή.
