Ο Μάκης Μιχαλόπουλος, Σερραίος φίλαθλος του ΠΑΟΚ μιλά στον Jack for Lionnews για το τραγικό δυστύχημα στη Ρουμανία

Ο Σερραίος Μάκης Μιχαλόπουλος που τους τελευταίους μήνες μετανάστευσε στην Ολλανδία, μιλά με βαριά λόγια στον Jack for Lionnews για την τραγωδία της Τιμισοάρα που στοίχισε την ζωή σε 7 οπαδούς του ΠΑΟΚ. Αφοσιωμένος φίλαθλος της ομάδας, παραδέχεται πως η είδηση τον συγκλόνισε, καθώς σκέφτεται ότι θα μπορούσε να είναι ο ίδιος ή τα παιδιά του, που επίσης είναι οργανωμένα στον Δικέφαλο.

«Στην ξενιτιά, ο πόνος γίνεται πιο έντονος, γιατί δεν μοιράζεται εύκολα» αναφέρει χαρακτηριστικά. Στην Ολλανδία ξεκίνησε από το μηδέν για την οικογένειά του, κουρασμένος αλλά όρθιος. Του λείπει η Ελλάδα, όμως ξαναβρήκε την ηρεμία και το δικαίωμα να ονειρεύεται. Ένα πράγμα, ωστόσο, δεν αλλάζει: ο ΠΑΟΚ.

Μεγαλωμένος στα Καμενίκια Σερρών, παντρεμένος με τη Φωτεινή και πατέρας τριών παιδιών, δούλεψε στην εστίαση και στις κατασκευές, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος στο σωματείο του Μετρό Θεσσαλονίκης. Σήμερα, στην Ολλανδία, συνεχίζει τη ζωή του με την οικογένεια και τον ΠΑΟΚ στην καρδιά.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Μάκη Μιχαλόπουλου στο Jack for Lionnews 

1.Όταν έμαθες για τον θάνατο των οπαδών του ΠΑΟΚ στην Τιμισοάρα, ποιο συναίσθημα σε χτύπησε πρώτο; Ήταν θυμός, λύπη, σιωπή ή κάτι που δεν περιγράφεται εύκολα;

Ορισμένες στιγμές σε πιάνεις να κοιτάς το κενό. Μαθαίνεις κάτι κακό και δεν μιλάς. Δεν φωνάζεις. Σκέφτεσαι μόνο ότι αυτοί οι άνθρωποι ήσαν σαν κι εσένα. Μπορεί να ήμουν εγώ, οι γιοί μου. Φόρεσαν τη φανέλα, πήγαν για τον ΠΑΟΚ, για τη χαρά και δεν γύρισαν. Και αυτό πονάει βαθιά, χωρίς λόγια.

2.Ζώντας πλέον μακριά από την Ελλάδα, πώς αλλάζει –αν αλλάζει– ο τρόπος που βιώνεις τέτοιες απώλειες που αφορούν την ομάδα, την πόλη, τον κόσμο σου;

Στην ξενιτιά όλα έρχονται πιο βαριά. Δεν έχεις δίπλα σου τους δικούς σου να το πεις. Το κρατάς μέσα σου, το παίρνεις μαζί στη δουλειά, στο τιμόνι, στο σπίτι. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο Κυριακή και γήπεδο. Είναι μνήμη, είναι πληγή, είναι αγάπη.

3.Πώς είναι να ξεκινάς από την αρχή σε μια άλλη χώρα; Ποια εικόνα της νέας σου ζωής στην Ολλανδία θα κρατούσες αν έπρεπε να τη χωρέσεις σε λίγες λέξεις;

Ξεκίνησα αλλού από την αρχή. Κουράστηκα. Δεν φοβήθηκα . στάθηκα όρθιος. Για την οικογένεια. Για να έχουν κάτι καλύτερο. Και κάθε βράδυ, όσο ήσυχα κι αν είναι εδώ, μέσα μου ακούω ακόμα τη φωνή της πόλης.

4.Τι σου λείπει περισσότερο από την Ελλάδα και τι είναι αυτό που, απρόσμενα ίσως, σου προσφέρει η ζωή εκεί που βρίσκεσαι τώρα;

Μου λείπει η Ελλάδα. Μου λείπει να νιώθω «σπίτι».

Αλλά έμαθα να αντέχω. Έμαθα να σωπαίνω και να προχωράω.και το καλό είναι ότι εδώ άρχισα να κάνω όνειρα ξανά,εδώ παρά το ότι είμαι σε ξένο τόπο,νιώθω ηρεμία.

5.Μέσα σε αυτή τη «νέα τάξη πραγμάτων», νιώθεις ότι αλλάζεις κι εσύ; Και αν ναι, προς ποια κατεύθυνση;

Και ό,τι κι αν αλλάξει, ένα πράγμα μένει ίδιο στην καρδιά μου. Ο ΠΑΟΚ.