Από το θρυλικό παγωτό «Άρτεμις» και το μεζεδοπωλείο «Μαντάμ» στην απόλυτη εγκατάλειψη -Πώς έσβησαν τα φώτα σε ένα πέρασμα που άλλοτε έδινε παλμό στην πόλη
Υπάρχουν σημεία στις Σέρρες που φέρουν πάνω τους το βάρος μιας αθόρυβης παρακμής. Γωνιές από τις οποίες χιλιάδες Σερραίοι έχουν περάσει, έχουν γελάσει, έχουν δημιουργήσει αναμνήσεις, αλλά σήμερα προσπερνούν βιαστικά ή αποφεύγουν να αντικρίσουν.
Μία από αυτές βρίσκεται στον ιδιαίτερα μικρό και στενό πεζόδρομο της οδού Οπλαρχηγού Δούκα, σε ένα σημείο που για δεκαετίες ταυτίστηκε με τη γλυκιά συνήθεια της πόλης, το παγωτατζίδικο «Άρτεμις», αλλά και μετέπειτα με το γνωστό μεζεδοπωλείο «Μαντάμ».
Σήμερα, η εικόνα που αντικρίζει κανείς εκεί δεν θυμίζει σε τίποτα τις παλιές καλές ημέρες. Η περιοχή βιώνει μια ιδιότυπη «νέκρωση», καθώς από την ημέρα που μπήκε το οριστικό λουκέτο στο μεζεδοπωλείο, ο δρόμος ρημάζει καθημερινά.
Ο συγκεκριμένος πεζόδρομος δεν είναι ένα απομονωμένο αδιέξοδο στην άκρη της πόλης, αλλά ένας κομβικός συνδετήριος κρίκος. Οδηγεί απευθείας στα στενά της Κουντουριώτου και της Ναυάρχου Βότση, περιοχές, όπου βλέπουμε νέα καταστήματα να ανοίγουν τις πόρτες τους. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι η ζωντάνια των γειτονικών δρόμων θα λειτουργούσε ως συγκοινωνούν δοχείο, παρασύροντας στην ανάπτυξη και το στενό της οδού Οπλαρχηγού Δούκα.
Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ πιο σκληρή. Η αναβίωση του συγκεκριμένου σημείου φαντάζει εξαιρετικά δύσκολη έως ακατόρθωτη, και ο λόγος είναι αμιγώς λειτουργικός. Το υπερβολικά μικρό πλάτος του πεζοδρόμου θέτει σοβαρούς περιορισμούς στη χωροθέτηση τραπεζοκαθισμάτων. Καθώς πρέπει οπωσδήποτε να διατηρείται η ελεύθερη και απρόσκοπτη διέλευση για οχήματα έκτακτης ανάγκης όπως ασθενοφόρα, περιπολικά της αστυνομίας και πυροσβεστικά οχήματα, οπότε ο διαθέσιμος χώρος για τα καταστήματα συρρικνώνεται στο ελάχιστο.
Αυτό το πολεοδομικό εμπόδιο αποδείχθηκε καταστροφικό για την επιχειρηματικότητα της περιοχής. Οι επαγγελματίες που τόλμησαν να δραστηριοποιηθούν εκεί βρέθηκαν αντιμέτωποι με εξαιρετικά δυσανάλογες συνθήκες: καλούνταν να καταβάλουν ιδιαίτερα υψηλά ενοίκια, χωρίς όμως να έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν τον απαραίτητο αριθμό τραπεζοκαθισμάτων που θα καθιστούσε τις επιχειρήσεις τους βιώσιμες. Με περιορισμένα έσοδα και σταθερά υψηλά λειτουργικά έξοδα, η οικονομική εξίσωση απλά δεν έβγαινε, οδηγώντας νομοτελειακά στα διαδοχικά λουκέτα.
Το αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι η σημερινή εικόνα κατάντιας. Ο δρόμος παραμένει εντελώς απεριποίητος, βυθισμένος στο σκοτάδι λόγω της έλλειψης επαρκούς φωτισμού, συνθέτοντας ένα σκηνικό θλίψης. Πεταμένα σκουπίδια, εγκαταλελειμμένα αντικείμενα και σημάδια φθοράς στέκονται ως βουβοί μάρτυρες μιας άλλης εποχής, υπενθυμίζοντας στους μεγαλύτερους ότι εκεί κάποτε στεγάζονταν μαγαζιά γεμάτα ζωή, που έδιναν παλμό και ενέργεια στην τοπική κοινωνία.
Πρόκειται για μια εικόνα σκληρή, που σίγουρα δεν αξίζει σε μια πόλη σαν τις Σέρρες. Παρά το γεγονός ότι η νεολαία μεταναστεύει αναζητώντας ευκαιρίες αλλού και ο πληθυσμός σταδιακά γηράσκει, οι Σέρρες συνεχίζουν να διατηρούν τον κόσμο τους και να παλεύουν για τη ζωντάνια τους. Η ύπαρξη τέτοιων σκοτεινών και παρατημένων θυλάκων στην καρδιά του αστικού ιστού αποτελεί μια ανοιχτή πληγή.
