Η αδιάλειπτη πνευματική ανησυχία των Πρωταίων ως παρακαταθήκη πολιτισμού- Παρήγορο και ελπιδοφόρο σημάδι σε μία εποχή “σάρωσης”

Η γραφή και η ανάγνωση υπήρξαν διαχρονικά μια δύναμη που εισχωρούσε στο κοινωνικό σώμα με πολλούς τρόπους. Πέρα από τη μαθησιακή διαδικασία, καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν, στο πέρασμα του χρόνου, οι εκδότες εφημερίδων και περιοδικών, τα βιβλία που φιλοξενούνταν στα βιβλιοπωλεία, ακόμη και οι ηρωικοί «πλασιέ» που μετέφεραν τον έντυπο λόγο από τόπο σε τόπο.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η δύναμη αυτή έχει σε μεγάλο βαθμό εκτοπιστεί από άλλα, ευκολότερα οπτικοακουστικά μέσα επικοινωνίας. Η ακατανίκητη τάση του ανθρώπου προς το εύκολο και το ξεκούραστο φαίνεται να ενισχύει αυτή τη μετατόπιση. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιτάχυναν ακόμη περισσότερο αυτή την πορεία. Κάποιοι προβλέπουν ένα δυσοίωνο μέλλον για το έντυπο βιβλίο· άλλοι, αντίθετα, πιστεύουν ότι η γραφή και η ανάγνωση στο χαρτί δεν πρόκειται να εκλείψουν. Υποστηρίζουν ότι, πέρα από μέσα επικοινωνίας, αποτελούν και μέσα έκφρασης, αυτογνωσίας και πολύτιμης παρακαταθήκης για τις επόμενες γενιές.

Οι σκέψεις αυτές γεννήθηκαν με αφορμή τη δημοσιοποίηση της εκδοτικής προσπάθειας του Δημοσθένη Κοσλίδη από την Πρώτη, ο οποίος προετοιμάζει την έκδοση του βιβλίου «Ο θαυμαστός κόσμος του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου… Άρης Πρώτης, ένας αιώνας ζωή». Πέρα από τη σημασία που έχει κάθε βιβλίο, πόσο μάλλον ένα έργο που καταγράφει και εξετάζει την ιστορική διαδρομή ενός τόπου μέσα από μια αθλητική δράση του, όπως το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, μια τέτοια έκδοση συνιστά ελπίδα και αφορμή αναστοχασμού. Αποτελεί μια ουσιαστική προσέγγιση των συνθηκών ακμής και παρακμής του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στον νομό, αλλά και έναν τρόπο διάσωσης της συλλογικής μνήμης.

Ο Πρωταίος ενεργός πολίτης και συγγραφέας οκτώ βιβλίων, Δημοσθένης Κοσλίδης, μας υπενθυμίζει την Παγγαιορίτικη παράδοση και την πνευματική ανησυχία ενός τόπου που διακρίθηκε για την πρωτοπορία του σε πολλούς τομείς. Παράλληλα, αναδεικνύει τη σημασία της μεταλαμπάδευσης της ιστορίας μέσα από την έκδοση βιβλίων. Πληροφορούμαι ότι ανάλογες προσπάθειες αναπτύσσονται και από άλλους συμπολίτες μας σε διάφορα σημεία του νομού, γεγονός παρήγορο και ελπιδοφόρο, ιδιαίτερα σε μια εποχή «σάρωσης», όπου πολλές δραστηριότητες άρρηκτα συνδεδεμένες με τον πολιτισμό, όπως η ανάγνωση και η γραφή, δοκιμάζονται.

Σε καιρούς ταχύτητας και επιφανειακής πληροφορίας, κάθε βιβλίο που γεννιέται αποτελεί πράξη αντίστασης και ευθύνης. Και όταν αυτή η πράξη πηγάζει από την πνευματική ανησυχία ενός τόπου, τότε μετατρέπεται σε ζωντανή μαρτυρία ταυτότητας και συνέχειας.