Από την πίεση της επικαιρότητας στη μνήμη του μέτρου και στην ανάγκη για ανθρώπινη ανάσα μέσα στην πραγματική ζωή

Ψάχνουμε εμείς που παλεύουμε με τη δημοσιογραφία κάτι σημαντικό, κάτι που θα κάνει εντύπωση και θα σχολιαστεί. Εργάτες της είδησης, της επικαιρότητας και, πολλές φορές, του εντυπωσιασμού.

Την επικαιρότητα δεν μπορείς να την προσπεράσεις, ούτε να την αφήσεις ασχολίαστη, για να μη θεωρηθεί ότι την κάνουμε «γαργάρα». Όσο για τον εντυπωσιασμό, τον επιβάλλουν οι μετρήσεις. Κάποτε το λέγαμε κυκλοφορία. Μετά τηλεθέαση. Σήμερα χρησιμοποιούνται άλλες λέξεις, ξενικές πάντα.

Διάβασα προχθές ότι η τεχνητή νοημοσύνη, ένα πανίσχυρο εργαλείο, μπορεί, μεταξύ άλλων, να οδηγήσει στην αυτοματοποίηση των υπηρεσιών του κράτους, ώστε να λειτουργούν με περισσότερη ταχύτητα και ακρίβεια. Το άρθρο τονίζει ότι όποια όρια κι αν τεθούν άνωθεν από την πολιτεία δεν αρκούν, αν δεν καλλιεργηθεί υπευθυνότητα στη χρήση της. Με άλλα λόγια, μας υπενθυμίζουν την παλιά ρήση: «Παν μέτρον άριστον». Σοφίες που έρχονται από το παρελθόν, επιβεβαιώνοντας διαρκώς τους κανόνες της ζωής.

Έξω η ζωή είναι σκληρή και αδυσώπητη, σε πολλά αποπνέει μια γεύση από το τίποτα. Οι μικρότητες βρίσκονται σε έξαρση, τα πάθη αντρειεύουν τη φτήνια και οι μυθοπλασίες ανακυκλώνουν τα εγωπαθητικά μας προβλήματα.

Κι όμως, εμείς που παλεύουμε με τη δημοσιογραφία εξακολουθούμε να ψάχνουμε την είδηση. Μα η είδηση είναι και η ίδια η ζωή. Το γέλιο που ακούγεται από τα κορίτσια του γραφείου, που προσπαθούν να σπάσουν τη μονοτονία.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, την πατροπαράδοτη γκρίνια μας και ας περιμένουμε το Πάσχα, ημέρα αγάπης, με κυρίαρχο το αντάμωμα των ψυχών. Ας προετοιμαστούμε.