Το έθιμο αυτό διατηρείται εδώ και αιώνες, κυρίως για λόγους θρησκευτικής παράδοσης αλλά και ιστορικής ανάγκης

Κάθε χρόνο, ανήμερα της 25ης Μαρτίου, ο μπακαλιάρος σκορδαλιά έχει την τιμητική του και αποτελεί τον απόλυτο πρωταγωνιστή στα ελληνικά τραπέζια. Είτε επιλέξουμε να γιορτάσουμε τη μέρα στο σπίτι είτε να βγούμε έξω, το παραδοσιακό αυτό πιάτο κατέχει σταθερά τον δικό του ξεχωριστό ρόλο.

Το έθιμο αυτό διατηρείται εδώ και αιώνες, κυρίως για λόγους θρησκευτικής παράδοσης αλλά και ιστορικής ανάγκης. Παρόλο που η 25η Μαρτίου βρίσκεται μέσα στη Σαρακοστή —περίοδο νηστείας— την ημέρα αυτή επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού, λόγω της μεγάλης γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Η επιλογή του μπακαλιάρου κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Αν και δεν πρόκειται για ελληνικό ψάρι, κατάφερε να γίνει ιδιαίτερα γνωστό, αγαπητό και δημοφιλές στη χώρα μας.

Ο βασικός λόγος είναι η ιδιότητά του να διατηρείται εκτός ψυγείου, ως παστός. Αυτό επέτρεπε στους κατοίκους απομακρυσμένων και ορεινών περιοχών, που δεν είχαν πρόσβαση σε φρέσκο ψάρι, να τον προμηθεύονται και να τον αποθηκεύουν εύκολα.

Λόγω της προσιτής τιμής του και της ευκολίας στη μεταφορά, ο παστός μπακαλιάρος απέκτησε το χαρακτηριστικό προσωνύμιο «ψάρι του βουνού», καθώς αποτελούσε τη μοναδική λύση για την τήρηση του εθίμου ακόμη και στις πιο απομονωμένες περιοχές της Ελλάδας.

Όσο για τη σκορδαλιά, αποτελεί το απόλυτο συνοδευτικό του τηγανητού μπακαλιάρου.

Η σκορδαλιά αποτελεί το απόλυτο συνοδευτικό του τηγανητού μπακαλιάρου, προσδίδοντας στο πιάτο τη χαρακτηριστική ένταση και γεύση που το καθιστά μοναδικό. Ο συνδυασμός τους δημιουργεί ένα από τα πιο δυναμικά και αναγνωρίσιμα πιάτα της ελληνικής γαστρονομίας, που δεν προσφέρει μόνο γεύση, αλλά κουβαλά και τη δική του ιστορία.