Η ίδια διαδρομή, το ίδιο χωριό και τρεις διαφορετικές ονομασίες στις πληροφοριακές πινακίδες, σε μία από τις πιο τουριστικές περιοχές των Σερρών

Διασχίζοντας κανείς την επαρχιακή οδό Στρυμονικού – Λιθοτόπου, στο ύψος του οικισμού Χείμαρρος του δήμου Ηράκλειας, έρχεται αντιμέτωπος με μια τραγελαφική κατάσταση που, αν για τους περισσότερους ντόπιους περνά σχεδόν απαρατήρητη, για τους ξένους διερχόμενους προκαλεί απορίες, σύγχυση, ακόμη και ειρωνικά σχόλια. Μέσα σε λίγα μόλις χιλιόμετρα, ο ίδιος οικισμός εμφανίζεται στις οδικές πινακίδες με τρεις διαφορετικές ονομασίες στα λατινικά: άλλοτε ως Cheimarros, άλλοτε ως Himarros και άλλοτε ως Himmaros.

Το μπέρδεμα κορυφώνεται σε πινακίδα όπου η ελληνική ονομασία αναγράφεται σωστά ως «Χείμαρρος», όμως ακριβώς από κάτω η λατινική απόδοσή της εμφανίζεται ως Himmaros. Με άλλα λόγια, στην ίδια πινακίδα το ελληνικό Δημόσιο… διαψεύδει τον ίδιο του τον εαυτό.

Η ευθύνη για την κατασκευή και την τοποθέτηση των πινακίδων μπορεί να ανήκει στις εργοληπτικές εταιρείες που αναλαμβάνουν τα σχετικά έργα οδοποιίας, όμως η ευθύνη του ελέγχου, της έγκρισης και της παραλαβής τους ανήκει στις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες. Κάποιος σχεδίασε αυτές τις πινακίδες, κάποιος τις ενέκρινε, κάποιος βεβαίωσε ότι είναι σωστές και τελικά το Δημόσιο πλήρωσε για να τοποθετηθούν. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ο ίδιος οικισμός να εμφανίζεται με τρεις διαφορετικές ονομασίες στον ίδιο δρόμο.

Η Ελλάδα διαθέτει εδώ και χρόνια συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο για τη μεταγραφή των ελληνικών τοπωνυμίων με λατινικούς χαρακτήρες. Το πρότυπο ΕΛΟΤ 743, εναρμονισμένο με το διεθνές ISO 843, καθορίζει τον ενιαίο τρόπο απόδοσης των ελληνικών ονομάτων και εφαρμόζεται στις δημόσιες υπηρεσίες, στα διαβατήρια, στους χάρτες, στα πληροφοριακά συστήματα και, φυσικά, θα έπρεπε να εφαρμόζεται και στην οδική σήμανση.

Σύμφωνα με το ισχύον πρότυπο, η ορθή μεταγραφή του συγκεκριμένου τοπωνυμίου είναι Cheimarros. Οι αναφορές ως Himarros και Himmaros δεν προβλέπονται, γεγονός που γεννά εύλογα ερωτήματα για το πώς εγκρίθηκαν, κατασκευάστηκαν και τελικά τοποθετήθηκαν οι συγκεκριμένες πινακίδες στο παρελθόν.

Όταν μια περιοχή διεκδικεί τη θέση της στον διεθνή τουριστικό χάρτη, δεν αρκούν οι φυσικές ομορφιές. Απαιτείται και στοιχειώδης συνέπεια στις υποδομές. Γιατί όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η λίμνη Κερκίνη, είναι δύσκολο να πείσεις τον ξένο επισκέπτη ότι όλα λειτουργούν σωστά, όταν ούτε το όνομα ενός χωριού δεν μπορεί να γραφτεί με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις πληροφοριακές οδικές πινακίδες.