Από την ονοματοδοσία ενός σχολείου έως τη διάσωση αυθεντικών ευρημάτων, ο Δήμος χαράζει μια διακριτική αλλά ουσιαστική πορεία ανάδειξης της ιστορίας του τόπου.
Σε δύο ουσιαστικές κινήσεις, που στοχεύουν στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και στη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, προχώρησε τις προηγούμενες ημέρες ο δήμος Κάτω Νευροκοπίου στη γειτονική Δράμα. Σε μια περιοχή με έντονο ιστορικό αποτύπωμα, αντίστοιχο με εκείνο της Στενωπού του Ρούπελ, στο υψίπεδο του Κάτω Νευροκοπίου, ο δήμος εργάζεται μεθοδικά και με χαμηλούς τόνους, καταφέρνοντας σταδιακά να εντάξει την περιοχή στον χάρτη του ιστορικού τουρισμού της χώρας.
Δεν είναι μόνο το Οχυρό Λίσσε που πλέον λειτουργεί μόνιμα ως επισκέψιμος ιστορικός χώρος με ευθύνη του δήμου, ο οποίος έχει αναλάβει τη διαχείριση, τη συντήρηση και την ανάδειξή του, ούτε οι επισκέψιμες διαδρομές στα οχυρά της περιοχής που δρομολογούνται στο πλαίσιο ανάπτυξης ενός οργανωμένου δικτύου ιστορικού τουρισμού.
Είναι και οι τελευταίες ενέργειες, που έγιναν γνωστές μέσα από αναρτήσεις του δημάρχου κ. Ελευθέριου Ταμπουρίδη στα κοινωνικά δίκτυα, εκείνες στις οποίες αξίζει να σταθεί κανείς. Η πρώτη αφορά την ονοματοδοσία του Επαγγελματικού Λυκείου Κάτω Νευροκοπίου σε «Γεώργιος Δετοράκης», μια κίνηση με σαφή συμβολισμό, που επιχειρεί να συνδέσει τη σύγχρονη εκπαιδευτική κοινότητα με το ιστορικό αποτύπωμα της περιοχής. Ο Γεώργιος Δετοράκης, διοικητής του Οχυρού Λίσσε το 1941, προβάλλεται ως πρότυπο γενναιότητας και ευθύνης, με το όνομά του να επιχειρεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς για τη νέα γενιά. Μέσα από αυτή την επιλογή αναδεικνύεται η προσπάθεια να μεταφερθούν αξίες και μηνύματα πέρα από το καθαρά ιστορικό γεγονός, προς ένα πιο σύγχρονο παιδαγωγικό πλαίσιο, όπου η μνήμη δεν μένει στατική αλλά αποκτά ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση συνείδησης και στάσης ζωής.
Η δεύτερη πρωτοβουλία αφορά τη διάσωση ενός σημαντικού πολεμικού ευρήματος στην ευρύτερη περιοχή του Βώλακα, που συνδέεται άμεσα με την ιστορία των οχυρώσεων της Γραμμής Μεταξά. Ο λόγος για ένα χαλύβδινο θολοειδές θωράκιο, μεγάλου μεγέθους και βάρους, το οποίο προέρχεται από το Οχυρό Μπαρτίσεβα. Το συγκεκριμένο στοιχείο είχε διασωθεί από τις εκτεταμένες καταστροφές της περιόδου της βουλγαρικής κατοχής (1941–1944), ωστόσο πρόσφατα βρέθηκε σε κίνδυνο, καθώς υπήρξε απόπειρα να τεμαχιστεί και να καταλήξει ως παλιοσίδερα. Κάτι που, δυστυχώς, δεν αποφεύχθηκε στην περίπτωση ανάλογου ευρήματος στο Οχυρό Περιθώρι, αναδεικνύοντας με τον πιο σαφή τρόπο πόσο ευάλωτα παραμένουν ακόμη αυτά τα ιστορικά κατάλοιπα.
Όπως έκανε γνωστό ο Δήμαρχος Κάτω Νευροκοπίου, το εύρημα έχει ήδη μεταφερθεί στον αύλειο χώρο του Οχυρού Λίσσε, όπου θα συντηρηθεί και θα τοποθετηθεί κατάλληλα, συνοδευόμενο από ενημερωτική πινακίδα, ώστε οι επισκέπτες να γνωρίσουν την ιστορία του. Η διάσωσή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτράπηκε η ενδεχόμενη εκποίησή του ως παλαιό μέταλλο, διασώζοντας έτσι ένα ακόμη αυθεντικό τεκμήριο της οχυρωματικής ιστορίας της περιοχής.
