Στην τελική φάση του διαγωνισμού το πολύπαθο έργο που εκκρεμεί εδώ και δύο γενιές – Σε τρία χρόνια η κατασκευή, εφόσον δεν υπάρξουν εμπλοκές
Εντός του τρίτου τριμήνου του 2026 αναμένεται να ανακοινωθεί ο ανάδοχος για το μεγάλο έργο του οδικού άξονα Δράμα – Αμφίπολη, σύμφωνα με όσα γνωστοποίησε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρίστος Δήμας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρη Κυριαζίδη.
Πρόκειται για ένα έργο που εδώ και δεκαετίες αποτελεί πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας, καθώς η απουσία ενός σύγχρονου και ασφαλούς οδικού άξονα εξακολουθεί να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά και σοβαρό κίνδυνο για την οδική ασφάλεια.
Όπως ανέφερε ο υπουργός, ο κάθετος άξονας Δράμα – Αμφίπολη, που θα υλοποιηθεί μέσω Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην τελική φάση Β2 του διαγωνισμού και συγκεκριμένα στο στάδιο ανοίγματος και ελέγχου των οικονομικών προσφορών των συμμετεχόντων.
Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής, και εφόσον δεν υπάρξουν ενστάσεις ή προδικαστικές προσφυγές, θα αναδειχθεί ο προσωρινός ανάδοχος και ο επιλαχών, ώστε στη συνέχεια να ακολουθήσει ο προσυμβατικός έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος αποτελεί το τελευταίο βήμα πριν την υπογραφή της σύμβασης.
Σε ό,τι αφορά το συνολικό χρονοδιάγραμμα, ο κ. Δήμας ξεκαθάρισε ότι η σύμβαση της σύμπραξης θα έχει συνολική διάρκεια έως και 30 χρόνια. Από αυτά, τα τρία πρώτα χρόνια αφορούν την κατασκευή του έργου, ενώ το υπόλοιπο διάστημα σχετίζεται με τη λειτουργία και τη συντήρηση του οδικού άξονα.
Από την πλευρά του, ο βουλευτής Δράμας μετέφερε την έντονη δυσαρέσκεια και απογοήτευση των κατοίκων, χαρακτηρίζοντας το έργο ως μια υπόθεση που «εκκρεμεί για δύο γενιές». Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ο υφιστάμενος δρόμος καταγράφει συχνά σοβαρά τροχαία ατυχήματα, ενώ δέχεται και αυξημένο κυκλοφοριακό φόρτο λόγω της σύνδεσης με τη Βουλγαρία.
Για τη γειτονική Δράμα, ο δρόμος αυτός δεν είναι απλώς ένα ακόμη δημόσιο έργο. Είναι μια διαχρονική ανάγκη, ένα στοίχημα ανάπτυξης, ασφάλειας και σύνδεσης με τον ευρύτερο εθνικό οδικό χάρτη. Και ίσως αυτή τη φορά, μετά από χρόνια αναμονής, η υπόθεση φαίνεται να μπαίνει επιτέλους στην τελική της ευθεία.