Ο Σερραίος ηθοποιός Δημήτρης Κουστολίδης μιλάει για τον «Άμλετ» του Ανδρέα Φλουράκη, τη νέα συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης
Δεν δείχνει με το δάχτυλο ούτε προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Ο «Άμλετ» του Ανδρέα Φλουράκη, στη σύγχρονη σκηνική του ανάγνωση, καλεί τον θεατή να σταθεί απέναντι σε όσα επιλέγει να ανεχτεί και να αφουγκραστεί τις σιωπές – εκεί όπου η παράσταση δεν εξηγεί, αλλά θυμίζει. Σε αυτό το δραματουργικό και πολιτικό πλαίσιο εντάσσεται η νέα συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης σε σκηνοθεσία της Ρούμπινης Μοσχοχωρίτη, που παρουσιάζεται στις Σέρρες στις 16 Ιανουαρίου.
ΔΗΠΕΘΕ Σερρών: Ο «Άμλετ» του διακεκριμένου Ανδρέα Φλουράκη στις 16 Ιανουαρίου
Ο Δημήτρης Κουστολίδης, ηθοποιός με καταγωγή από τις Σέρρες και σταθερή παρουσία στο θεατρικό τοπίο της Βόρειας Ελλάδας, μιλά στο Jack για το Lionnews με αφορμή τη συμμετοχή του στην παράσταση. Απόφοιτος Τουρκικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και της δραματικής σχολής του Βασίλη Διαμαντόπουλου, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη από το 2015, έχοντας συνεργαστεί με σκηνοθέτες σε Σέρρες, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Βέροια και Κοζάνη.
Δημήτρης Κουστολίδης: Από την τουρκική φιλολογία στο θεατρικό σανίδι
Έχει επίσης συμμετάσχει σε διαφημιστικό σποτ που προώθησε την πόλη των Σερρών, το οποίο έγινε viral, σε συνεργασία με τον Κυριάκο Ρόντση και την ομάδα του.
Από τη μπουγάτσα… στην εμπειρία: «Γεύση από Σέρρες» με άλλη ματιά !
Δημήτρης Κουστουλίδης: «Ο κόσμος αγκάλιασε το project και τα σχόλια είναι πολύ θετικά»
Αναλυτικά η συνέντευξη στο Jack for Lionnews
1.Πώς συνδέεται η παράσταση με τον «Άμλετ» και τι κρατάτε από το αρχικό έργο;
– Η παράστασή μας είναι μια σύγχρονη μεταφορά στο σήμερα, αλλα εχει κρατηθεί η βασική δομή της ιστορίας, καθώς ο Άμλετ στην προσπάθειά του να πάρει εκδίκηση για τον πατέρα του φέρνει στο φως την αλήθεια. Από το αρχικό έργο έχουν κρατηθεί σχεδόν όλοι οι βασικοί Σαιξπηρικοί ήρωες.
2.Ποιος είναι ο ρόλος σας στην παράσταση και τι σας δυσκόλεψε ή σας ενδιέφερε περισσότερο σε αυτόν;
– Υποδύομαι τον ρόλο του Οράτιου, παιδικού φίλου του Άμλετ . Ο ρόλος μου συμβολίζει την ανθρώπινη αδυναμία, όπου εξαγοράζεται, εκβιαζεται και μέσα σε ενα καπιταλιστικό πλαίσιο δολοπλοκιών δεν καταφέρνει να διατηρήσει τις αξίες του. Η δυσκολία αλλά και το ενδιαφέρον ήταν να δείξω την μετάβαση αυτή. Πως δηλαδή ένας συνετός άνθρωπος μπορεί να εκτροχιαστεί και να γίνει ανήθικος από την ανάγκη για επιβίωση.
3.Τι πιστεύετε ότι ξεχωρίζει αυτή τη διασκευή από έναν πιο κλασικό «Άμλετ»;
– Αυτή η διασκευή θίγει (πέρα από τα ζητήματα του κλασικού Άμλετ τα οποία επαναφερονται) , κοινωνικο-πολιτικά θέματα που βιώνει η χώρα μας σήμερα. Δίνει έμφαση στην διαφθορά, στα εταιρικά εγκλήματα, την κατάχρηση της εξουσίας, την συγκάλυψη, την συνενοχή και μιλάει για το συλλογικό τραύμα και τα όρια της προσωπικής ηθικής.
4.Τι ελευθερία αλλά και τι δυσκολίες φέρνει μια σύγχρονη διασκευή ενός τόσο γνωστού έργου;
– Μία σύγχρονη διασκευή του Άμλετ προσφέρει την ελευθερία να συνομιλησουμε άμεσα με το σήμερα και να φωτισουμε εκ νέου διαχρονικά ζητήματα. Ταυτόχρονα έχει δυσκολίες, γιατί πρόκειται για ενα έργο με τεράστιο βάρος και ισχυρές προσδοκίες. Η πρόκληση είναι να κρατηθεί ο πυρήνας του Σαίξπηρ, χωρίς ο εκσυχρονισμός να γίνει αυτοσκοπός. Η ισορροπία ανάμεσα στο σεβασμό και την τόλμη είναι το μεγάλο στοίχημα.
5.Υπάρχει κάτι στην παράσταση που θα θέλατε ιδιαίτερα να προσέξει ο θεατής;
– Θα ήθελα ο θεατής να προσέξει όχι τις ευθείες αναφορές, αλλά τα ερωτήματα που γεννιούνται: τη σιωπή, την συγκάλυψη, την ευθύνη. Το έργο δεν δείχνει με το δάχτυλο. Ζητά να σταθούμε απέναντι σε όσα επιλέγουμε να ανεχόμαστε. Επίσης θα ήθελα ο θεατής να σταθεί στις σιωπές. Εκεί που η παράσταση δεν εξηγεί, αλλά θυμίζει.
Η τέχνη δεν μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη, καθώς δεν αποτελεί θεσμικό όργανο, αλλά μπορεί να καλλιεργήσει την ενσυναισθηση, την κρίση, μπορεί να αφυπνίσει και να υπενθυμίσει, ώστε να μην ξεχαστεί η ιστορία η οποία καλώς ή κακώς επαναλαμβάνεται.
