Οι βουλευτές δεν είναι απλοί παρατηρητές. Είναι ο κρίκος που συνδέει την κοινωνία με το κέντρο των αποφάσεων.
Του Αθανασίου Μπαντή
Με βάση όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, προκύπτει μια συζήτηση που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Από τη μία πλευρά, ενισχύεται η λογική ενός πιο συγκεντρωτικού μοντέλου διακυβέρνησης, με γρήγορες αποφάσεις και κεντρικό συντονισμό.
Από την άλλη, διατυπώνεται ξεκάθαρα ένας προβληματισμός από βουλευτές για το κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο.
Δεν είναι θέμα εσωτερικής αντιπαράθεσης, αλλά ζήτημα θεσμικής ισορροπίας.
Οι βουλευτές δεν είναι απλοί παρατηρητές. Είναι ο κρίκος που συνδέει την κοινωνία με το κέντρο των αποφάσεων. Όταν αυτός ο κρίκος αδυνατίζει, η πολιτική χάνει την επαφή της με την πραγματικότητα.
Ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν τον πρωτογενή τομέα, τις ενισχύσεις και κρίσιμους οργανισμούς, η γνώση και η φωνή της περιφέρειας δεν είναι απλώς χρήσιμη, είναι απαραίτητη.
Και αυτή η φωνή περνά μέσα από τους εκλεγμένους εκπροσώπους, εκφράζοντας την κοινωνία στο σύνολό της, αλλά κυρίως εκείνους που βρίσκονται πιο κοντά στην πραγματική οικονομία.
Η κεντρική λειτουργία έχει τον ρόλο της. Χωρίς συντονισμό δεν υπάρχει αποτελεσματικότητα.
Όμως χωρίς συμμετοχή δεν υπάρχει σωστή απόφαση.
Η ισορροπία είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Ένα σύστημα που ακούει πριν αποφασίσει και αξιοποιεί ουσιαστικά τον ρόλο των βουλευτών και τη φωνή της κοινωνίας, δεν είναι πιο αργό. Είναι πιο σωστό και τελικά πιο αποτελεσματικό.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η απόσταση από την κοινωνία δεν φαίνεται στις ανακοινώσεις. Φαίνεται στα αποτελέσματα.
