Ζήτηση για αγορά και ενοικίαση κατοικιών στο Χριστός από εργαζόμενους στη ΒΙΠΕ Σερρών αλλά μικρή η προσφορά
Το χωριό Χριστός έγινε αυτόνομη κοινότητα πριν το 1960 (αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Μελενικιτσίου) και στην πρώτη απογραφή του το 1961 εμφανίζεται να κατοικείται από 711 κατοίκους (Κάτω Χριστός 388, Άνω Χριστός 323).
Το 1969 θεωρείται συμβολική χρονιά, αφού η έλλειψη βασικών υποδομών (ηλεκτροδότηση και οδοποιία) στο Άνω Χριστός (κατοικούνταν από ντόπιους, Βλάχους και μία φουρνιά Ποντίων που ήρθαν πρόσφυγες το 1919-1920) ώθησε τους κατοίκους του να το εγκαταλείψουν. Οι μισοί κατευθύνθηκαν στην πόλη των Σερρών και οι άλλοι εγκαταστάθηκαν στο Κάτω Χριστός (σημερινό οικισμό Χριστός), όπου είχαν ήδη εγκατασταθεί Πόντιοι από τον Καύκασο με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923.
Στη μεταπολεμική Ελλάδα, το Χριστός ήταν ένα χωριό με όλα τα χαρακτηριστικά της ελληνικής υπαίθρου. Ανεπτυγμένη κτηνοτροφία, γεωργία και οικιακή οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε απογραφή το 1970 είχαν καταμετρηθεί από την κοινότητα ως ζωικό κεφάλαιο 1.000 αγελάδες (4 κατά μέσο όρο σε κάθε νοικοκυριό).
Στη δεκαετία 1960-1970, ορισμένοι κάτοικοι του χωριού μετανάστευσαν στη Γερμανία. Ωστόσο, λίγο πριν το 1980 άρχισε η σταδιακή επιστροφή τους, όταν το χωριό απέκτησε αρδευτικό δίκτυο και πραγματοποιήθηκε αναδασμός. Πρόκειται για ημιορεινό οικισμό, με πανέμορφους λόφους κατάφυτους από πεύκα, όπως αυτός του Προφήτη Ηλία.
Τη δεκαετία 1960-1970 το χωριό διέσχιζε ένας καταστροφικός χείμαρρος, ο οποίος κατέβαζε νερά με μεγάλη ορμή κατά τις βροχοπτώσεις. Για τον λόγο αυτό έγιναν παρεμβάσεις (κατασκευάστηκαν 13 φράγματα), ώστε να τιθασευτεί.
Σήμερα, το χωριό έχει 300-330 κατοίκους, ενώ στους εκλογικούς καταλόγους είναι εγγεγραμμένοι 700 ψηφοφόροι. Όλες οι βαθμίδες εκπαίδευσης εξυπηρετούνται στον Λευκώνα, ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα ονομάζεται «Νίκη», η οποία είναι ανενεργή εδώ και δύο χρόνια. Το μοναδικό συλλογικό κύτταρο είναι ο πολιτιστικός σύλλογος. Διατηρεί χορευτικά τμήματα και χρησιμοποιεί ως χώρο στέγασης το κτίριο του παλιού δημοτικού σχολείου.
Μία σημαντική παρέμβαση που έγινε πριν από τρία χρόνια ήταν η ανακαίνιση της παλιάς εκκλησίας (Αγίας Τριάδας), που βρίσκεται στο μέσο των δύο οικισμών. Ανακαινίστηκε με πόρους που προήλθαν από έρανο των κατοίκων και μεγάλες δωρεές.
Σήμερα, στο χωριό μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού τα νέα ζευγάρια. Το 70% του αγροκτήματος έχει ενοικιαστεί από αγρότες των Καλών Δένδρων, ενώ σημαντικό τμήμα του έχει καταληφθεί από τη Βιομηχανική Περιοχή των Σερρών. Καλλιεργούνται από τους λίγους αγρότες βαμβάκι, τριφύλλι, καλαμπόκι και σιτάρι.
Η πληθυσμιακή εξέλιξη στο Χριστός
Το 2023 γεννήθηκε το τέταρτο παιδί οικογένειας που διαμένει μόνιμα στο χωριό, ενώ το προηγούμενο είχε γεννηθεί το 1962. «Στο χωριό η κατάσταση είναι δύσκολη. Αρκετοί χωριανοί μας, για τους δικούς τους λόγους, δεν δημιούργησαν οικογένεια ώστε να συμβάλλουν στην αύξηση του πληθυσμού», δηλώνει ο πρόεδρος της κοινότητας, Κωνσταντίνος Σιαπαρδάνης.
Παρήγορο θεωρεί ο ίδιος ότι υπάρχει ζήτηση για αγορά και ενοικίαση κατοικιών, αλλά δεν υπάρχει προσφορά. Η ζήτηση προέρχεται κυρίως από εργαζομένους της ΒΙΠΕ, αλλά και από ανθρώπους που αναζητούν χαμηλότερο κόστος στέγης και ζουν στην πόλη των Σερρών. Μία σημαντική δράση που αναμένεται να ξεδιπλωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα είναι η έκθεση φωτογραφίας μετά τον Μάιο, με στόχο τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης.
Το 1951 το Άνω και το Κάτω Χριστός είχαν συνολικά 557 κατοίκους, το 1961 καταγράφεται σημαντική αύξηση και ο πληθυσμός φτάνει τους 711. Το 1971 μειώνεται στους 488 κατοίκους, το 1981 στους 462, το 1991 στους 470, το 2001 στους 405 κατοίκους, το 2011 στους 386 κατοίκους, ενώ στην τελευταία απογραφή ,το 2021, απογράφηκαν 347 κάτοικοι.
Η πορεία του Χριστού αποτυπώνει με χαρακτηριστικό τρόπο την διαδρομή πολλών ελληνικών χωριών: από την αυτάρκεια και τη ζωντάνια της υπαίθρου στη δημογραφική κάμψη και τις σύγχρονες προκλήσεις. Παρά τις δυσκολίες, η διατήρηση της συλλογικής μνήμης και οι πρωτοβουλίες των κατοίκων αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας ήπιας αναζωογόνησης στο μέλλον.
