Monitoring, AMS, κυρώσεις και ποινές στους αγρότες – Όταν η Ευρώπη μιλά για πρόληψη, εμείς δεν πρέπει να απαντάμε με τιμωρία
Του Αθανασίου Μπαντή
Υπάρχουν στιγμές που το πρόβλημα δεν είναι οι κανόνες, αλλά 𝛐 𝛕𝛒ό𝛑𝛐ς 𝛑𝛐𝛖 𝛆𝛑𝛊𝛌έ𝛄𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛎𝛂 𝛕𝛐𝛖ς 𝛆𝛗𝛂𝛒𝛍ό𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆. Η ΚΑΠ 2023–2027 έφερε νέες έννοιες: monitoring, AMS, αιρεσιμότητα, οικολογικά σχήματα.
Και μαζί, κακώς, «φώλιασε» ένας φόβος: ότι η αγροτική πολιτική μετατρέπεται σε 𝛍𝛈𝛘𝛂𝛎𝛊𝛔𝛍ό 𝛑𝛐𝛊𝛎ώ𝛎.
Αυτό όμως 𝛅𝛆𝛎 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛈 𝛂𝛌ή𝛉𝛆𝛊𝛂.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση 𝛅𝛆𝛎 𝛔𝛘𝛆𝛅ί𝛂𝛔𝛆 𝛍𝛊𝛂 𝛕𝛊𝛍𝛚𝛒𝛈𝛕𝛊𝛋ή 𝚱𝚨𝚷.
𝚺𝛘𝛆𝛅ί𝛂𝛔𝛆 𝛍𝛊𝛂 𝚱𝚨𝚷 𝛑𝛒ό𝛌𝛈𝛙𝛈ς, 𝛅𝛊ό𝛒𝛉𝛚𝛔𝛈ς 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛖𝛉ύ𝛎𝛈ς 𝛕𝛚𝛎 𝛔𝛖𝛔𝛕𝛈𝛍ά𝛕𝛚ν!
Και εδώ ακριβώς ξεκινά η πολιτική συζήτηση, για μία ΟΡΘΗ εφαρμογή της.
𝚻𝛊 𝛑𝛒𝛂𝛄𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ά 𝛌έ𝛆𝛊 𝛐 𝚱𝛂𝛎. (𝚬𝚬) 𝟐𝟎𝟐𝟏/𝟐𝟏𝟏𝟓
Ο 2021/2115 είναι ο κανονισμός που 𝛐𝛒ί𝛇𝛆𝛊 𝛕𝛊ς 𝛖𝛑𝛐𝛘𝛒𝛆ώ𝛔𝛆𝛊ς 𝛕𝛐𝛖 𝛑𝛂𝛒𝛂𝛄𝛚𝛄𝛐ύ και τη σύνδεσή τους με τις ενισχύσεις.
Δεν μιλά για «κόφτες». Μιλά για 𝛔𝛖𝛍𝛍ό𝛒𝛗𝛚𝛔𝛈.
Οι κυρώσεις στον Καν. 2021/2115:
-δεν είναι αυτοματοποιημένες,
-δεν είναι οριζόντιες,
-δεν ενεργοποιούνται επειδή «𝛋ά𝛕𝛊 𝛗ά𝛎𝛈𝛋𝛆 𝛔𝛕𝛐𝛎 𝛅𝛐𝛒𝛖𝛗ό𝛒𝛐».
Ενεργοποιούνται μόνο όταν υπάρχει μη συμμόρφωση, και μόνο αφού έχει δοθεί δυνατότητα διόρθωσης.
Ο κανονισμός 𝛆𝛑𝛊𝛃ά𝛌𝛌𝛆𝛊 𝛒𝛈𝛕ά:
-αναλογικότητα,
-στάθμιση βαρύτητας – διάρκειας – επαναληπτικότητας,
-εθνική εξειδίκευση, όχι ευρωπαϊκό ενιαίο πρόστιμο.
𝚫𝛆𝛎 𝛐𝛒ί𝛇𝛆𝛊 𝛑𝛐𝛔𝛐𝛔𝛕ά. 𝚫𝛆𝛎 𝛆𝛑𝛊𝛃ά𝛌𝛌𝛆𝛊 «𝛕𝛊𝛍𝛐𝛌ό𝛄𝛊𝛐» 𝛑𝛐𝛊𝛎ώ𝛎.
𝚻𝛊 𝛑𝛒𝛂𝛄𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ά 𝛌έ𝛆𝛊 𝛐 𝚱𝛂𝛎. (𝚬𝚬) 𝟐𝟎𝟐𝟏/𝟐𝟏𝟏𝟔
Ο 2021/2116 𝛅𝛆𝛎 𝛂𝛗𝛐𝛒ά 𝛕𝛐𝛎 𝛂𝛄𝛒ό𝛕𝛈. Να μην το ξεχνάμε!
𝝖𝞅𝝾𝞀ά 𝞃𝝾 𝝹𝞀ά𝞃𝝾ς, 𝞃𝝰 𝞂𝞄𝞂𝞃ή𝝻𝝰𝞃𝝰 𝝹𝝰𝝸 𝞃𝝶 𝝳𝝸𝝾ί𝝹𝝶𝞂𝝶.
Είναι ο κανονισμός που λέει ξεκάθαρα: 𝛈 𝚬𝚬 𝛑𝛌𝛈𝛒ώ𝛎𝛆𝛊 𝛔𝛚𝛔𝛕ά, 𝛍ό𝛎𝛐 𝛂𝛎 𝛕𝛐 𝛔ύ𝛔𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛌𝛆𝛊𝛕𝛐𝛖𝛒𝛄𝛆ί 𝛔𝛚𝛔𝛕ά!
𝚻ί𝛑𝛐𝛕𝛂 𝛑𝛆𝛒𝛊𝛔𝛔ό𝛕𝛆𝛒𝛐, 𝛕ί𝛑𝛐𝛕𝛂 𝛌𝛊𝛄ό𝛕𝛆𝛒ο!
Εδώ εντάσσεται το AMS:
-όχι ως μηχανισμός τιμωρίας,
-αλλά ως εργαλείο έγκαιρου εντοπισμού και διόρθωσης.
Η φιλοσοφία είναι απλή:
𝛃𝛌έ𝛑𝛚 → 𝛆𝛊𝛅𝛐𝛑𝛐𝛊ώ → 𝛅𝛊𝛐𝛒𝛉ώ𝛎𝛚 → 𝛑𝛌𝛈𝛒ώ𝛎𝛚 𝛔𝛚𝛔𝛕ά
Και κάτι κρίσιμο:
Ο 2021/2116 𝚫𝚬𝚴 𝛂𝛎𝛂𝛗έ𝛒𝛆𝛊 ύ𝛙𝛈 𝛋𝛖𝛒ώ𝛔𝛆𝛚𝛎.
Ούτε 𝟝%, ούτε 𝟙𝟘%, ούτε 𝟚𝟘%
Δεν τιμωρεί το λάθος.
𝚻𝛊𝛍𝛚𝛒𝛆ί 𝛕𝛈𝛎 𝛂𝛑𝛐𝛕𝛖𝛘ί𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝛔𝛖𝛔𝛕ή𝛍𝛂𝛕𝛐ς 𝛎𝛂 𝛕𝛐 𝛅𝛊𝛐𝛒𝛉ώ𝛔𝛆𝛊. 𝚨𝛖𝛕ό 𝛋𝛂𝛊 𝛍ό𝛎𝛐 𝛂𝛖𝛕ό!
𝝚𝝹𝝴ί 𝝿𝝾𝞄 𝝰𝝺𝝺ά𝝵𝝴𝝸 𝞃𝝾 𝝼ό𝝶𝝻𝝰: 𝝶 𝝴𝝲𝝹ύ𝝹𝝺𝝸𝝾ς 𝝤𝝥𝝚𝝟𝝚𝝥𝝚
Στην πράξη όμως, η εθνική εφαρμογή:
-αντιμετωπίζει το AMS ως εργαλείο κύρωσης,
-δημιουργεί λογική αυτόματης περικοπής,
-μεταφέρει όλο το βάρος στον παραγωγό, χωρίς να το απαιτεί το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο.
Αυτό:
-δεν επιβάλλεται από την ΕΕ
-δεν προκύπτει από τους κανονισμούς
-δεν προστατεύει τον προϋπολογισμό
Αντίθετα:
-αυξάνει τον κίνδυνο αδικιών,
-αυξάνει τη γραφειοκρατία
-δημιουργεί καχυποψία,
-εκθέτει το ίδιο το κράτος σε δημοσιονομικές διορθώσεις.
Μ̳ι̳α̳ ρ̳ε̳α̳λ̳ι̳σ̳τ̳ι̳κ̳ή̳ μ̳α̳ς̳ π̳ρ̳ό̳τ̳α̳σ̳η̳ α̳ν̳α̳κ̳ο̳ύ̳φ̳ι̳σ̳η̳ς
𝚮 𝛌ύ𝛔𝛈 𝛅𝛆𝛎 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛔ύ𝛄𝛋𝛒𝛐𝛖𝛔𝛈 𝛍𝛆 𝛕𝛈𝛎 𝚬𝚬.
𝚬ί𝛎𝛂𝛊 𝛈 𝛔𝛚𝛔𝛕ή 𝛆𝛗𝛂𝛒𝛍𝛐𝛄ή 𝛕𝛚𝛎 𝛆𝛖𝛒𝛚𝛑𝛂ϊ𝛋ώ𝛎 𝛋𝛂𝛎ό𝛎𝛚𝛎.
Πρόταση απολύτως συμβατή με τους Καν. 2115 & Καν. 2116:
-AMS 𝛍𝛆 𝛑𝛒𝛐𝛆𝛊𝛅𝛐𝛑𝛐ί𝛈𝛔𝛈, ό𝛘𝛊 𝛑𝛐𝛊𝛎ή
– Υποχρεωτική 𝛅𝛊ό𝛒𝛉𝛚𝛔𝛈 𝛑𝛒𝛊𝛎 𝛕𝛈𝛎 𝛑𝛌𝛈𝛒𝛚𝛍ή
-𝚨𝛎𝛉𝛒ώ𝛑𝛊𝛎𝛈 𝛂𝛏𝛊𝛐𝛌ό𝛄𝛈𝛔𝛈 σε οριακές περιπτώσεις
-𝚫𝛊𝛂𝛃ά𝛉𝛍𝛊𝛔𝛈 για μικρά και κατακερματισμένα αγροτεμάχια
-Κυρώσεις μόνο 𝛔𝛆 𝛕𝛆𝛋𝛍𝛈𝛒𝛊𝛚𝛍έ𝛎𝛈 ά𝛒𝛎𝛈𝛔𝛈 𝛔𝛖𝛍𝛍ό𝛒𝛗𝛚𝛔𝛈ς
𝝖𝞄𝞃ό 𝝻𝝴𝝸ώ𝝼𝝴𝝸 𝞃𝝸ς 𝝹𝞄𝞀ώ𝞂𝝴𝝸ς. 𝝙𝝴𝝼 𝞃𝝸ς 𝝰𝞄𝝽ά𝝼𝝴𝝸.
𝝚𝝥𝝞𝝠𝝤𝝘𝝤𝝨 – 𝝩𝝤 𝝥𝝦𝝖𝝘𝝡𝝖𝝩𝝞𝝟𝝤 𝝥𝝤𝝠𝝞𝝩𝝞𝝟𝝤 𝝙𝝞𝝖𝝟𝝪𝝗𝝚𝝪𝝡𝝖
Η ΚΑΠ δεν σχεδιάστηκε για να κάνει τον αγρότη ύποπτο.
𝚺𝛘𝛆𝛅𝛊ά𝛔𝛕𝛈𝛋𝛆 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛋ά𝛎𝛆𝛊 𝛕𝛐 𝛔ύ𝛔𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛂𝛏𝛊ό𝛑𝛊𝛔𝛕𝛐.
Ο Κανονισμός 2021/2115 ζητά συμμόρφωση.
Ο Κανονισμός 2021/2116 ζητά συστήματα που διορθώνουν πριν πληρώσουν.
Όταν εμείς επιλέγουμε τιμωρητική εφαρμογή:
-δεν γινόμαστε πιο «ευρωπαϊκοί»,
-δεν προστατεύουμε καλύτερα τον προϋπολογισμό,
-δημιουργούμε αδικίες και καχυποψία.
𝚮 𝚱𝚨𝚷 𝛅𝛆𝛎 𝛘𝛒𝛆𝛊ά𝛇𝛆𝛕𝛂𝛊 𝛑𝛆𝛒𝛊𝛔𝛔ό𝛕𝛆𝛒𝛆ς 𝛑𝛐𝛊𝛎ές.
Χρειάζεται:
-λιγότερα λάθη πριν την πληρωμή
– περισσότερη εμπιστοσύνη στον παραγωγό
-και συστήματα που λειτουργούν, όχι που τιμωρούν.
Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό στοίχημα.
𝚱𝛂𝛊 𝛂𝛖𝛕ό 𝛈 𝛘ώ𝛒𝛂 𝛐𝛗𝛆ί𝛌𝛆𝛊, 𝛋𝛂𝛊 𝛍𝛑𝛐𝛒𝛆ί, 𝛎𝛂 𝛕𝛐 𝛋𝛆𝛒𝛅ί𝛔𝛆𝛊
