Η Σερραία συγγραφέας Αντωνία Θεοχαρίδου άνοιξε την καρδιά της στο Lionnews.gr, με αφορμή την έκδοση του τελευταίου της βιβλίου

Η Αντωνία Θεοχαρίδου αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στον χώρο της δημιουργικής γραφής, μεταδίδοντας με πάθος την αγάπη της για τη λογοτεχνία και την έκφραση μέσα από τον λόγο. «Πιστεύω ότι η δημιουργία δίνει χαρά», τονίζει η ίδια στο Lionnews η Σερραία συγγραφέας, καθηγήτρια γαλλικής φιλολογίας και εμψυχώτρια δημιουργικής γραφής. Αυτή είναι η φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία της τόσο ως συγγραφέα όσο και ως εκπαιδευτικού.

Έχοντας σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία, ξεκίνησε από νωρίς την πορεία της στη συγγραφή, καθώς, όπως αναφέρει, «γράφω από πάντα». Το 2005 εκδόθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα, σηματοδοτώντας την επίσημη είσοδό της στον χώρο του βιβλίου, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο για τη δημιουργική γραφή.

Παράλληλα, πραγματοποιεί εργαστήρια δημιουργικής γραφής, δίνοντας την ευκαιρία σε ανθρώπους κάθε ηλικίας να ανακαλύψουν τη δύναμη της αφήγησης και να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους. Για την ίδια, «το ταξίδι της συγγραφής είναι επίπονο», ωστόσο παραμένει βαθιά λυτρωτικό και ουσιαστικό.

Αν και έχει ασχοληθεί με διάφορα είδη γραφής, ξεχωρίζει την ιδιαίτερη αγάπη της για το θέατρο, επισημαίνοντας ότι «τα θεατρικά κείμενα είναι το είδος που μου αρέσει πιο πολύ».

Σε μια εξομολογητική συνέντευξη, η Αντωνία Θεοχαρίδου αναφέρθηκε όχι μόνο στην επαγγελματική της πορεία, αλλά και σε προσωπικές στιγμές που τη σημάδεψαν, τονίζοντας πως η οικογένειά της υπήρξε καθοριστικός παράγοντας σε κάθε της βήμα.

«Η κόρη μου είναι η πρώτη που διαβάζει τα κείμενά μου», λέει χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας τον ξεχωριστό δεσμό εμπιστοσύνης που υπάρχει ανάμεσά τους.

Ξεχωριστή θέση στο έργο της κατέχει το βιβλίο «Κάθε Δεύτερη Κυριακή», το οποίο είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα. Μέσα από αυτό, αγγίζει ένα βαθιά προσωπικό βίωμα, καθώς έχει ζήσει την εμπειρία της άνοιας στο οικογενειακό της περιβάλλον. Όπως εξομολογείται, «ήταν λυτρωτικό να γράψω για το θέμα υγείας του πατέρα μου», αναδεικνύοντας τη συγγραφή ως μέσο κατανόησης και εσωτερικής κάθαρσης.